ქვეყანაში მიმდინარე პოლიტიკურ პროცესებზე გვესაუბრება რესპუბლიკური პარტიის ერთ-ერთი ლიდერი ლევან ბერძენიშვილი.
- ბატონო ლევან, პოლიტიკური გაერთიანება "ალიანსი საქართველოსთვის" დაშლა ბევრისთვის დიდი მოულოდნელობა იყო...
- ეს გადაწყვეტილება მიიღო ირაკლი ალასანიამ, ჰოდა, უპრიანია, მიზეზების თაობაზე მისთვის გეკითხათ. გარდა ამისა, ჩვენი გაერთიანების დაშლით ხელისუფლებასთან ერთად დაინტერესებული იყო ოპოზიციიის ნაწილიც, რომელიც ამას აფინანსებდა კიდეც.
- ვინ იყო დაინტერესებული?
- მაგალითად, ტელეკომპანია "მაესტრო", რომელიც ამაზე მუშაობდა. თუ ვისი დაკვეთით და რატომ, ეს თქვენ განსაჯეთ. ისე, არა მგონია, დიდი ფიქრი უნდოდეს ამის მიხვედრას. რესპუბლიკელები ვხედავდით ამ პოლიტიკურ ერთობას ისე, როგორც გაერთიანებას, რომელიც უნდა ჩამოყალიბებულიყო ძლიერ პოლიტიკურ ალტერნატივად. ეს იყო რესპუბლიკური პარტიის ხედვა, რაც არ დაემთხვა ირაკლი ალასანიას ხედვას. მისთვის უფრო მნიშვნელოვანია, შექმნას თავის პოლიტიკური პარტია.
- როგორ ფიქრობთ, ამ გადაწყვეტილებით ამომრჩეველი არ დააღალატეთ?
- ვინც ჩვენ ხმა მოგვცა, ნამდვილად მისცა ხმა ერთობას და არა სავარაუდო დაშლას. სხვის მაგივრად ბოდიშს ვერ მოვიხდით, მაგრამ ჩვენს წილ პასუხისმგებლობას ვიზიარებთ. გიმეორებთ, რესპუბლიკურ პარტიას "ალიანსის" დაშლაში წვლილი არ მიუძღვის. ირაკლი ალასანიამ გამოგვიცხადა, რომ თურმე არ იცოდა რეგიონებში ჩასვლისას რა ეთქვა, პარტიის ლიდერი იყო თუ "ალიანსის" ხელმძღვანელი. ჩემი აზრით, ეს არადამაჯერებელი ახსნაა...
- როგორც ვიცი, არსებობდა "ალიანსში" შემავალი პარტიების ერთ პარტიად ჩამოყალიბების იდეა...
- კი, "ახალ მემარჯვენეებს" ჰქონდათ ეს იდეა. მათ მიაჩნიათ, რომ ასეთი გადაწყვეტილება შეუძლიათ მიიღონ სწრაფად, რესპუბლიკურ პარტიას კი აქვს წესდება, სადაც წერია, რომ ასეთი გადაწყვეტილება უნდა მიიღოს პარტიის ყრილობამ. ამიტომაც ჩვენ დავიწყეთ ამ იდეის პარტიის შიგნით განხილვა, მაგრამ აღმოჩნდა, რომ არავინ უჭერს მხარს პარტიის დაშლას რაღაც ეფემერული და ჯერ არარსებული პროექტის გამო. სალომე ზურაბიშვილიც არ იყო ამ საკითხისადმი პოზიტიურად განწყობილი. ცოტა მაოცებს, რომ არიან პარტიები, რომელთაც ერთ დღეში შეუძლიათ გადაწყვიტონ პარტიის ყოფნა-არყოფნის საკითხი.
ამასთანავე, განსაკუთრებული უფლებები ამ ალიანსში რესპუბლიკელებს არ ჰქონიათ. თუ "ალიანსში" რამე ხდებოდა შეუთანხმებლად, ხდებოდა ყველასთან შეუთანხმებლად. ვითარებამ ხომ აჩვენა, რომ რესპუბლიკური პარტია "ალიანსის" შიგნით არაფერზე ახდენდა გავლენას, რადგან მისი არც ერთი იდეა არ გაითვალისწინეს. "ალიანსის" ეგიდით ხუთი კაცი მოხვდა თბილისის საკრებულოში, მაგრამ ისე შექმნეს ფრაქცია, ისე დაირიგეს თანამდებობები, რომ რესპუბლიკელი თინა ხიდაშელი არავის გახსენებია. ცუდს არ ვამბობ არც ვიქტორ დოლიძეზე და არც დავით საგანელიძეზე, უბრალოდ, ფაქტს აღვნიშნავ.
- ხომ არ მიიჩნევთ, რომ პარტნიორები არასწორად შეარჩიეთ?
- არა, ყველაფრის მიუხედავად მივიჩნევ, რომ სწორი იყო "ალიანსის" შექმნა. შეცდომა მისი ვერშენარჩუნება იყო. პარტნიორების შერჩევაში არ დაგვიშვია შეცდომა, უბრალოდ, მეტი არჩევანიც არ გვქონია. ახლა "ედინაია რასიას" მსგავს პარტიებთან ჩვენ არ გვსურს კონტაქტი, მით უფრო, ერთობა. "ალიანსის" არსებობის დროს ირაკლი ალასანიასა და სოზარ სუბარის მიერ გადადგმული ნაბიჯები არ იყო სწორი.
მეტიც, სუბარის ნაბიჯი დესტრუქციულიც კი იყო. "ალიანსში" საარჩევნოდ ფული რომ არ იყო, ყველამ კარგად იცის, მაგრამ როდესაც ხარ ლიდერი, ფულიც უნდა იშოვო და ბევრი სხვა რამეც უნდა შეძლო. "ალიანსს" ორი საარჩევნო შტაბი ჰქონდა, ერთი - მერობის კანდიდატისთვის, მეორე კი - მაჟორიტარებისთვის, ესეც შეცდომა იყო. მოკლედ, მენეჯმენტსა და ხელმძღვანელობაში იყო დაშვებული შეცდომები. ვინც "ალიანსს" ხელმძღვანელობდა, მან ვერც ფული იშოვა და ვერც სათანადო მენეჯმენტი აწარმოა.
ხელისუფლებასთან შესახვედრად ჩვენ არ წავსულვართ და არც საიდუმლო მოლაპარაკებები გაგვიმართავს. როდესაც ალასანია წავიდა უგულავასთან ისე, რომ არავის არაფერი ჰკითხა, იმ დროიდან უკვე ფორმალურია "ალიანსის" არსებობა. როგორც კი ალასანიამ განაცხადა, ლიდერი ვარ და სადაც მინდა, იქ წავალო, აი, მაშინ გაფორმდა ალიანსის დაშლა. როგორც ჩანს, ამ შეხვედრებზე ხელისუფლებამ თანამდებობების დათმობის ნაცვლად მოითხოვა, დაბლოკილიყო თინათინ ხიდაშელი, ამიტომაც ის არ აღმოჩნდა არც ფრაქციაში და არც რომელიმე თანამდებობაზე.
მოკლედ, ამ გარიგებებს ემსხვერპლა რესპუბლიკური პარტია, მაგრამ ჩვენ განვაგრძობთ ბრძოლას. ალასანიამ თქვა, "ალიანსი" თვითმმართველობის არჩევნებისთვის შეიქმნაო, რაც ტყუილია. ასე რომ ყოფილიყო, ალასანიას საპრეზიდენტო კანდიდატად არ დავასახელებდით. უფრო სწორად, საპრეზიდენტო კანდიდატად ის დავით გამყრელიძემ დაასახელა და ჩვენც დავეთანხმეთ.
- რას ფიქრობთ მიუნხენში გამართულ ქართველი პოლიტიკოსების შეხვედრაზე?
- ჩვენმა ლიდერმა დავით უსუფაშვილმა თქვა და მეც გავიმეორებ, მიუნხენის, შანხაის და ა.შ. შეხვედრებს დიდ პატივს არ ვცემ. ისმის კითხვა, მიუნხენის შეხვედრაზე რომელი პოლიტიკური ძალები იყვნენ და რაზე შეთანხმდნენ? ვიცი, რომ შეკრებილთაგან ორი წარმოადგენს პოლიტიკურ პარტიებს, თანაც ერთი მათგანი ძალიან ფორმალურად იწოდება პარტიის წარმომადგენლად, ვგულისხმობ, ოქრუაშვილს, რომლის პარტიაზე ითქმის - ყოფნა-არყოფნა, საკითხავი, აი, ეს არის!..
რაც შეეხება ნოღაიდელის პარტიას, ვერც ის ჩაითვლება დიდ ხვითოდ, არ მწამს ბოჟაძის მხრებზე დაფუძნებული პარტიის არაფერი. მესამე - გაჩეჩილაძე, უპარტიოა, მისი მაქსიმუმი 2008 წლის საპრეზიდენტო არჩევნებში მონაწილეობაა, როდესაც ჩვენი, ყველას ერთიანი კანდიდატი იყო. რაც შეეხება ეროსი კიწმარიშვილს, ვინ არის ეს კაცი და რა მნიშვნელობა აქვს, მას მიუნხენში შეხვდებიან თუ პარიზში? საზღვარი აღარ აქვს ოპოზიციის გამომგონებლობას. ამ ხალხს, განსაკუთრებით ნოღაიდელს, გამოცხადებული აქვს ხმამაღლა თავისი რუსული ორიენტაცია.
ბოლოს და ბოლოს, აქვს პარტია, რომელმაც ხელშეკრულება გააფორმა "ედინაია რასიასთან". ჰოდა, ამ "ედინაია რასიას" ნაწილთან ჩვენ საქმე არ გვაქვს. ახლა კიდევ ერთხელ დავსვათ კითხვა, ვინ არის ეროსი კიწმარიშვილი და რა დამსახურება აქვს საქართველოს წინაშე? ეს არის კაცი, რომელიც სააკაშვილის ხელისუფლების ელჩი გახდა 2007 წლის 7 ნოემბრის შემდეგ. ამით ყველაფერია ნათქვამი, შესაბამისად, ახლა გინდ ახალი "მაესტრო" შექმნას, გინდ მამუკამ დაიქირავოს და გინდა ნუგზარმა... ის გვერდით დაუდგა მარბიელ სააკაშვილს და წავიდა ელჩად ყველაზე საშინელ ქვეყანაში.
საბოლოოდ კი, სააკაშვილისა და მისი მოღვაწეობის შედეგად შედგა საქართველო-რუსეთის ომი. ასეთი პოლიტიკური კრახის შემდეგ შინ მიდიან ხოლმე, მაგრამ ეს კაცი ადგა და მიუნხენში წავიდა. მოკლედ, როგორც ჩანს, ამ ფლანგს ეყოლება თავისი ტელევიზია, ანუ "მაესტრო". ესენი არიან პრორუსი ქართველი პატრიოტი ძალები, რომელთაც უყვართ პუტინი, ხინკალი, საქართველო, დავით აღმაშენებელი და როდესაც გაუჭირდებათ, ცხინვალში გარბიან ხოლმე. ამ ძალების უკან დადგება ოქრუაშვილის ფული, ასევე ნოღაიდელის კრიმინალური ფული და პუტინი თავის ჩეკისტური სახელმწიფოთი. მაგრამ დარწმუნებული ვარ, მათ ხალხი არ გაჰყვება.
- ამბობენ, რომ ახალ პოლიტიკურ გაერთიანებას შეიძლება ნინო ბურჯანაძეც შეუერთდეს.
- თუმცა შეიძლება არც ითანამშრომლოს, მაგრამ რამდენიც უნდა იყვნენ, მაინც პუტინის სახელობისანი იქნებიან.
- რეალურია, რომ მათ შორის აღმოჩნდეს ირაკლი ალასანიაც?
- არა მგონია. ყოველ შემთხვევაში, თვითონ უარი თქვა, მაგრამ მისი უარი ხშირად თანხმობადაც ქცეულა. მიუხედავად იმისა, მაინც ძალიან მეეჭვება, ეს ნაბიჯი გადადგას. არსებობს მოწოდება რაღაც მითოსური ქართული იდეის გარშემო გაერთიანებისკენ, რომელიც არ ვიცი, რა არის. ისე, ეს ლევან გაჩეჩილაძე ყველგან არის, ქართულ იდეაშიც, რუსულ იდეაშიც, მიუნხენურ იდეაშიც და ა.შ. ვფიქრობ, მეტად არასერიოზული ძალები იკრიბება ერთად, ქალბატონმა ნინომ შეიძლება რაღაც წონა შემატოს მათ.
- მოსალოდნელ სამთავრობო ცვლილებებზე რას იტყვით?
- როგორც ვიცი, ჯერ მხოლოდ პოლოლიკაშვილი მოხსნეს. მაგრამ ჩვენს უმძიმეს ეკონომიკურ ვითარებას არც ერთი მინისტრის მოხსნა არ უშველის. ისე, ბოლო ხანს ეკონომიკური განვითარების ექსმინისტრი მეტად უპასუხისმგებლო განცხადებებს აკეთებდა, მაგალითად, გვატყუებდა, ფასების მომატება ლარის კურსთან კავშირში არ არისო. როგორც ამბობენ, მომავალი ცვლილებები არ იქნება მასშტაბური. ვნახოთ, რა მოხდება და მერე ვილაპარაკოთ...
მეეჭვება, რომ ყველას აქვს შანსი. მათ შორის, იმ ვერა ქობალიასაც, გახდეს მინისტრი, თუკი ტყუილს ტყუილზე იკადრებს მიშას საამებლად. ხომ იცით, ყველა სამარცხვინო ტყუილს ყოველთვის მოსდევს ხოლმე გამინისტრება, თავის დროზე გია ნოდიამ თავისი მლიქვნელობისთვის დაიმსახურა განათლების მინისტრობა, მერე - შაშკინმა და ა.შ....
- შაშკინის შესაძლო პრემიერობაზე რას იტყვით?
- შაშკინზე მაინცდამაინც დიდი წარმოდგენის არ ვარ, თუმცა როგორც განათლების მინისტრი, არის სრული კატასტროფა, იდეა ბევრი აქვს, მაგრამ ძირითადად, მფრინავი, მაგალითად, ახლა ვარსკვლავომანიით დაავადდა. განათლების სფეროში მსგავსი რაღაცები რატომ ხდება, იცით? იმიტომ, რომ განათლების სფეროს გაუნათლებელი ხალხი განაგებს. მოვიდა და პირდაპირ პოლიციელები შეუშვა სკოლაში, რა უნდათ პოლიციელებს სკოლაში?
- ბატონო ლევან, დღეს ხომ ქვეყანაში პოლიცია ლამის კულტად გამოცხადდა, ამ სტრუქტურას უძღვნიან ლექსებსა და სიმღერებს.
- ეს არის მაგალითი იმისა, რა ქვეყანაში ვცხოვრობთ. ადრე პოეტები ლექსებს წერდნენ მთვარეზე, ახლა წერენ ვანოს პოლიციაზე. ხელოვანები და სხვა პროფესიონალები ივიწყებენ თავიანთ საქმეს. სხვათა შორის, რომ იცოდეთ, სიტყვა "პროფესიონალი" ხშირად გამოიყენება ერთი ძველი პროფესიის წარმომადგენელთა მისამართით, მეძავებს რომ ეძახიან. ამას წინათ ვუსმენდი შალვა რამიშვილის გადაცემას, სტუმრად ჰყავდა აწ უკვე საკრებულოს დეპუტატი ზურა გაჩეჩილაძე, იგივე შონზო, რომელმაც თქვა ასეთი რამ: ადრე სტუდიის მოსაწყობად ბიზნესმენები ფულს არ მაძლევდნენ, ახლა კი საკრებულოს წევრი ვარ და უარს ვეღარ მეტყვიანო. კაცმა გულწრფელად აღიარა, რასაც ფიქრობდა, მაგრამ მეც მაქვს უფლება, ეს შევაფასო, როგორც მეძავის აღიარება.
მოკლედ, შონზომ გვითხრა, ვიყიდებიო.. მან გულწრფელად თქვა, სხვები, როგორც წესი, მალავენ. საქართველოში არის განათლებული ადამიანის დეფიციტი. გაუნათლებლები მოვიდნენ ხელისუფლებაში და ახლა ცდილობენ, ქვეყანაში ყველაფერი თავიანთ სტანდარტებს მოარგონ. განათლების სისტემა ამ ხალხმა მოსახლეობის მართვის ბერკეტად აქცია. საქართველოში ყველა სკოლის დირექტორი "ნაცმოძრაობის" წევრია, ასეთი რამ ფაშისტურ გერმანიაშიც არ ყოფილა. მიხეილ სააკაშვილმა თავისი გაუნათლებლობის სტანდარტი გამოაცხადა ეროვნულ სტანდარტად. გვითხრა, რომ წიგნის კითხვა არის სირცხვილი, ამიტომაც პირველკლასელებს თურმე პირდაპირ კომპიუტერი უნდა მივაჩეჩოთ ხელში.
არადა, ეს არის პრეზიდენტი, რომელიც თვითონ უკომპიუტეროდ, მხოლოდ ტელევიზორით ცხოვრობს, ძალიან ჩამორჩენილია ახალ ტექნოლოგიებს და სამთავრობო სხდომებზე მესიჯების წერით ერთობა. ძირითადად, ქალებს უგზავნის მოკლე ტექსტურ შეტყობინებებს. ყოფილა შემთხვევა, მთავრობის სხდომის მიმდინარეობისას გვერდით მყოფი ქალი იმის სადემონსტრაციოდ, რომ მოგებული აქვს პრეზიდენტის გული, გაჩვენებს სააკაშვილისგან მიღებულ მესიჯს. მოკლედ, უზნეობა დგას დღეს ქვეყნის სათავეში და ახლა ცდილობს სამუდამოდ შეინარჩუნოს სკამი.
- გერმანულ გაზეთ "ფრანკფურტერ რუნდშაუში" გამოქვეყნდა სტატია, სადაც ლაპარაკია, რომ 2009 წლის საპროტესტო ტალღის უკან კრიმინალური ავტორიტეტები და იგორ გიორგაძე იდგნენ...
- ვერაფერს გეტყვით, ვინმე მართლაც თუ გეგმავდა პროვოცირებას და ხელისუფლების დამხობას. ამის შესახებ ჩვენისთანა პარტიებისთვის არაფერი ყოფილა ცნობილი. საერთოდაც, ძალიან საეჭვოდ მეჩვენება ეს სტატია. იქ ლაპარაკია ვიღაც სახელმწიფო მაღალჩინოსანზე, რომელიც გადმობირებული ყოფილა, მაშინ გაამხილონ მისი ვინაოაბა. რატომ მალავენ?
ნათია დოლიძე
ყოველკვირეული გაზეთი ”ყველა სიახლე”
(გამოდის ხუთშაბათობით)