კვირის ყველაზე კითხვადი სტატიები
თვის ყველაზე კითხვადი სტატიები
09:33 / 17-02-2016
"არ მინდოდა საქართველოში რაიმე მომწონებოდა" - რას წერს აფხაზი ბლოგერი ზუგდიდში ვიზიტის შემდეგ
გამოცემა sputnik-abkhazia.ru-ზე ქვეყნდება საიტის მესვეტე საიდ ბარგანჯიას ბლოგი, სადაც ის ზუგდიდში მოგზაურობის შესახებ წერს. ბარგანჯია 25 წლისაა, სწავლობდა ყუბანის სახელმწიფო უნივერსიტეტში, სადაც საერთაშორისო ურთიერთობებს დაეუფლა. ახლა კი იურიდიულ ფაკულტეტზე სწავლობს:

"სამშაბათს დილით მე და ჩემი კოლეგა ჟურნალისტები აფხაზეთიდან დავიძარით. ჯერ კიდევ საზღვართან ვფიქრობდი, ბოლომდე ვერ ვაცნობიერებ საქართველოში რომ მივდივარ-თქო. მაინტერესებდა, როგორ გამოიყურებოდა ენგურჰესი. საზღვართან რომ მივედით, გულში რაღაცამ გამკრა. იმის არ მეშინოდა, რომ ტყვედ ამიყვანდნენ, რადგან ჩვენ არავის ვჭირდებოდით, მაგრამ უცნაური შეგრძნება დამეუფლა. საზღვარზე რამდენიმე ფოტო გადავიღე და მეგობრებს გავუგზავნე. ერთ-ერთმა მათგანმა მიპასუხა, გამყიდველოო. რასაკვირველია, იხუმრა, მაგრამ მაინც უსიამოვნო იყო.

მე 1991 წელს დავიბადე, 1992 წელს ქართულ-აფხაზური ომი დასრულდა, რომელშიც 30 სექტემბერს აფხაზებმა გაიმარჯვეს. არც ჩემი ნათესავები, არც მეგობრები არასოდეს ყოფილან საქართველოში. არანაირი კონტაქტი არ მქონდა ქართველებთან, გარდა ერთისა, რომელთანაც კრასნოდარში საერთო საცხოვრებელში ვცხოვრობდი. მასთანაც დიდად არ მქონია ურთიერთობა, ჩემზე უფროსი იყო და ის ფაქტი, რომ ჩვენს შორის ომი მოხდა, დიდად არ განგვაწყობდა ერთმანეთთან ურთიერთობისკენ.

ჩემთვის უცხოა საუბრები იმის შესახებ, რომ მსგავსი მენტალიტეტი, ტრადიციები და თვისებები გვაქვს, რომ ერთნაირი შეხედულებები გაგვაჩნია, რომ მეზობლები ნათესავებზე ახლობლებად ითვლებიან. მესაზღვრეებმა პასპორტები მოაგროვეს, გადაგვიყვანეს საზღვარზე და უკან დაგვიბრუნეს საბუთები. არც ჩვენ, არც ჩვენი ჩანთები არ გაუჩხრიკავთ. ძალიან "მოშვებულები" იყვნენ. ქართულ მხარეს ჩვენ დელეგაციას უკვე ელოდებოდა მიკროავტობუსი. ნომრები აფხაზური იყო და გამახარა ამან. ალბათ იმიტომ, რომ მათზე ჩვენს დროშას ვხედავდი.

ფანჯარასთან ვიჯექი. დათოვლილი მთები, ლამაზი ხედები, რასაკვირველია, იპყრობდნენ ჩემს ყურადღებას, მაგრამ თითქოს ვაძალებდი ჩემ თავს, რომ არ მომწონებოდა. არ მინდოდა, რომ საქართველოში რაიმე მომწონებოდა. ბუნებაც კი. არ მტოვებდა ფიქრები ომზე. რისთვის? რატომ? ვის ჭირდებოდა ეს? სამწუხაროდ, პასუხები ამ კითხვებზე ცნობილია, მაგრამ იმ მომენტში ყველაფერი სხვანაირად აღიქმებოდა. იმაზე ვფიქრობდი, ნეტავ როგორ ვიცხოვრებდით რომ არა ომი-თქო. პირველად 24 წლის მანძილზე გამიჩნდა ასეთი ფიქრები.

ფანჯრებს მიღმა პანორამა ძალიან ჰგავდა აფხაზეთს. ისეთივე სახლები, ადამიანები ეზოებში. შეგრძნება, რომ საქართველოში ვიყავი, მხოლოდ ქართული ენის გაგებისას მეუფლებოდა. როდესაც დავბრუნდით, ყველა მეკითხებოდა, როგორ შეგხვდნენო. მოკლედ ვპასუხობდი, რომ კარგად.

მივედით ენგურჰესზე, თანამშრომლები უკვე გველოდებოდნენ. დავათვალიერეთ იქაურობა. ერთ-ერთი თანამშრომელი მოვიდა ჩვენთან და გატეხილი აფხაზურით დაგველაპარკა. სოხუმში ვსწავლობდიო, იქ ბევრი მეგობარი მყავსო, მოკითხვა გადაეცით მათო. მისი სახელი არ მახსოვს, მაგრამ მოკითხვას გადმოგცემთ. როდესაც სამუშაო დავასრულეთ, სახლისკენ გამოვეშურეთ. აი, დავწერე ეს სიტყვა და გულში სითბო ჩამეღვარა. დიდი ბედნიერებაა საკუთარი სახლის ქონა. მაგრამ სახლში არ გვიშვებდნენ. დაიწყო მოლაპარაკება, სხვადასხვა არგუმენტების მოყვანა, რომ სავახშმოდ დავრჩენილიყავით. ვაღიარებ, მშივრები ვიყავით. კამათს აზრი არ ჰქონდა. აი, ამ დროს დაიწყო "სინდისის ქეჯნა". ყველა უცნაურად უყურებდა ერთმანეთს, ან მე მეჩვენებოდა. ისე აღვიქვამდი, რომ ეს არასწორი იყო, მაგრამ ვერაფერს გავაწყობდით.

ზუგდიდში წავედით. და იქ უკვე ვაღიარე, რომ ეს ნამდვილი კრასნოდარი იყო. სუპერმარკეტები, კინოთეატრი, პარკი შადრევანით და უკანასკნელი დარტყმა მომაყენა "მაკდონალდსმა". შევედით რესტორანში,
You must have Flash Player installed in order to see this player.
სუფრა უკვე გაშლილი იყო. ყველაფერი აფხაზური. ყველი, ელარჯი, შემწვარი ხორცი... ხუთი ქართველი გვახლდა, "ენგურჰესის" თანამშრომლები. ვერ ვდუნდებოდი, რომ დავმჯდარიყავი და მეჭამა. არ მტოვებდა ფიქრები, რომ ეს ყველაფერი არასწორი იყო. ორი მიმტანი გვემსახურებოდა. პირადად მე განსაკუთრებული ნეგატიური ან პოზიტიური დამოკიდებულება არ მიგრძვნია, როგორც ყველა სხვა რესტორანში.

ვისხედით მაგიდასთან, ნაცნობი საუბრები მიდიოდა, იგივე ხუმრობები და მუსიკა - რუსული პაპსა. ამ რესტორანში ახალგაზრდები დაბადების დღეს აღნიშნავდნენ, ამას ალეგროვას სიმღერით "გილოცავ დაბადების დღეს" მივხვდი.

გვიან ღამით დავბრუნდით. არასოდეს მეგონა, რომ გალში მოხვედრილი თავს როგორც სახლში, ისე ვიგრძნობდი. სოხუმში ჩასვლისას ცარიელ ქუჩებში გავისეირნე და გონებაში მადლობას ვუხდიდი მათ, ვინც საკუთარი სიცოცხლის ფასად მოიპოვა აფხაზეთის თავისუფლება და სახლი შეგვინარჩუნა. ქედს ვიხრი თქვენს წინაშე და საქართველოში მოხვედრა მეტად აღარ მინდა", - წერს საიდ ბარგანჯია.

მომზადებულია sputnik-abkhazia.ru-ს მიხედვით
13:57 / 18-04-2016
ვახო, ისტორიულად, ენობრივად და ა.შ. გამოკვლეული და დამტკიცებულია რომ აფხაზი და აფსუა არის სხვა და სხვა და აფხაზი არის და იქნება ქართველი! რუსეთმა არაერთი ერი გააქრო და მაგის მექანიზმებს ნებისმიერი კარგი ისტორიკოსი აგიხსნით. ვინმეს ეს "მსტვინავი" ენა ხომ არ ჰგონია აფხაზური...მოგისმენიათ მაინც ნამდვილი აფხაზური, სიტყვები ქართულია,ქართული, ისეთივე როგორც სვანური, მეგრული და ა.შ. რუსულ დემაგოგიას ნუ ეწევით ერის წინაშე...
nana
16:40 / 06-04-2016
ო, აფხაზეთო, ბევრი კარგი მოყმის გამზრდელო, ამორძალი ხარ, მკერდმოჭრილი უსაქართველოდ. მაგ ტკბილ კალთაში თავს ჩაგიდებ და გავყუჩდები, ლოცვით, მადლობით, აღსარებით მითრთის ტუჩები.
(აფხაზური კანტატა) შ. ნიშნიანიძე.
კრავაი
მსგავსი სიახლეები
მიმ­ტა­ნის პრო­ფე­სი­ას­თან და­კავ­ში­რე­ბუ­ლი სირ­თუ­ლე­ე­ბი
"მთელი მსოფლიო ასე ცხოვრობს, რატომ უნდა არსებობდეს რუსეთ-აფხაზეთის ურთიერთობებში განსაკუთრებული წესები?"
"შეიძლება ბაზრის ათვისება არ იყოს ისეთი შესამჩნევი"
საქართველოსთვის ვიზალიბერალიზაციის საკითხზე 20 ივნისს, ევროკავშირის საგარეო საქმეთა მინისტრები იმსჯელებენ
"ბედნიერი ყოფილიყოს ეს დღესასწაული საქართველოსთვის"
"ყოველთვის, როცა საქართველოს საკითხზე შეთანხმების მიღწევას ვცდილობთ, ახალი პრობლემა იჭრება"
+PHOTO ქალაქში დღეს დაახლოებით 5 000 ადამიანი ცხოვრობს
საქართველოში 263 598 იძულებით გადაადგილებული პირია დარეგისტრირებული, დღემდე მხოლოდ 18 679-ს გადაეცა ბინა
ნატო-მ უნდა უზრუნველყოს, რომ ნებისმიერ აგრესიას მოჰყვება სწრაფი პასუხი
კომპანიამ ეს გადაწყვეტილება საკუთარი სურვილით მიიღო და თავისივე სახსრებით განახორციელა
ამ კატეგორიის სხვა სიახლეები
03:07 / 29-06-2016  Image საკონსულო მზადაა, ათათურქის აეროპორტში მყოფ საქართველოს მოქალაქეებს სასტუმროებში დაბინავებაში დაეხმაროს
საკონსულოში მოქმედი ცხელი ხაზის ნომერია: (+90 541) 818 44 00
19:40 / 28-06-2016  Image ესპანეთის პოლიციამ საქართველოს 18 მოქალაქე დააკავა
+VIDEO: დაკავებულები ბინებს მადრიდში ძარცვავდნენ.
12:37 / 28-06-2016  Image საჯარო მოხელე vs. მეწარმე?
იმპორტი სამჯერ მეტია ექსპორტზე
02:00 / 29-06-2016  Image თბილისის საერთაშორისო აეროპორტმა ათათურქის აეროპორტში მომხდარი აფეთქებების გამო 5 რეისი გააუქმა
"გაუქმდა 5 რეისი"
11:36 / 28-06-2016  Image "ეს იცის ყველამ..." - გიორგი ვარდოსანიძის მიმართვა სალომე ჭაჭუასა და სტანისლავ ბონდარენკოს
+VIDEO გიორგი ვარდოსანიძე მიმართვას ავრცელებს
კვირის ყველაზე კითხვადი
ინტერნეტკონფერენცია
კონტაქტი

პალიტრამედიის ცხელი ხაზი:

5 77 11 11 30

ელ. ფოსტა: info@ambebi.ge

მისამართი: თბილისი, იოსებიძის ქ.#49