მამუკა კაციტაძე: "უნდა მოვეშვათ მუდმივი ტივტივის პოლიტიკას"

"თუ ვინმესთვის დევნილების პრობლემაზე ზრუნვა პრესკონფერენციის ჩატარება, ტელეეკრანზე გამოჩენა ან დევნილთა თავყრილობებში გარევაა - ჩვენ ამ თემას ასე არ ვუყურებთ. ჩვენ თემებს ისე ვამზადებთ, რომ ჩვენი გამოჩენა კონკრეტული შედეგის მიმღები იყოს. შედეგი არ უნდა იყოს ის, რომ პოლიტიკურმა ორგანიზაციამ ვიღაცის თვალში რეიტინგი მოიპოვოს", - ამბობს "რეზონანსთან" ინტრვიუში "ახლების" წევრი მამუკა კაციტაძე.

- ამ აგვისტოს განმავლობაში იყო დევნილებისა და გარემოვაჭრეების გამოყრა, გამოსვლები, ეროვნული კრების ირგვლივ გაერთიანებაზე მოლაპარაკებები... არც ერთ ამ პროცესში "ახალი მემარჯვენეები" ჩართულნი არ აღმოჩნდით. მთელი ოპოზიციური სპექტრი რამაზ საყვარელიძემ "მიძინებულად", "დენის წყაროდან გამორთულად" შეაფასა. რატომ არ ჩანხართ?

- ადგილობრივი არჩევნების დასრულების შემდეგ, როცა ბლოკი "ალიანსი საქართველოსათვის" დაიშალა, ჩვენ განვაცხადეთ, რომ ჩვენთვის პარტიული სტრუქტერების გაძლიერება იყო პრიორიტეტი. ზაფხულის პერიოდი ეს იყო თეორიული მოსამზადებელი პერიოდი, მაგრამ წყაროდან არ გამოვრთულვართ. ვმუშაობდით.

ვმუშაობთ ორ ძირითად თემატურ საკითხზე - საკონსტიტუციო ცვლილებები, რომლის განხილვა რატომღაც ხელისუფლებამ აგვისტოს თვეში არჩია და მეორე - ცალკეულ ოპოზიციურ ორგანიზაციებთან ერთად საარჩევნო გარემოს გაუმჯობოსებისათვის.

ცალკეული პოლიტიკური ძალები ჩანდნენ, ჩვენ კი რეგიონებში გვქონდა შეხვედრები იმ ორ ძირითად თემაზე, რაც უკვე გითხარით.

ყველა ამ ნამუშევრის პრაქტიკულ განხორციელებასა და რეალიზაციას ჩვენი მოსახლეობა სექტემბრის თვიდანვე დაინახავს, მას შემდეგ, რაც ქვეყანაში პოლიტიკური ცხოვრება უფრო გააქტიურდება.

ცოტა გასაკვირია, რომ ზაფხულის პერიოდში თუ პოლიტიკურ ცხოვრებას მონოტონურობა შეეტყო, ამის გამო განსაკუთრებულად კრიტიკული შეფასებები გაისმა ოპოზიციის მიმართ.

- აგვისტოში ყველაზე აქტუალური იყო დევნილებისა და გარემოვაჭრეების გამოყრა და ხალხთან ამ კრიტიკის გამოხატვის დროს "ახლები" არ გამოჩენილან. ეს იმიტომ ხომ არა, რომ ისინი ამ საკითხში "ნაციონალების" მხარდამჭერად ითვლებოდნენ?

- არ შეიძლება პოლიტიკოსი და პოლიტიკური ორგანიზაცია გაბრაზდეს საკუთარ ამომრჩეველზე...

- თუ არა გაბრაზება, რატომ არ ჩანდით მათ გვერდით?

- ჩვენ მათ გვერდით ვართ. თუ ვინმესთვის დევნილების პრობლემაზე ზრუნვა პრესკონფერენციის ჩატარება, ტელეეკრანზე გამოჩენა ან დევნილთა თავყრილობებში გარევაა - ჩვენ ამ თემას ასე არ ვუყურებთ. ჩვენ თემებს ისე ვამზადებთ, რომ ჩვენი გამოჩენა კონკრეტული შედეგის მიმღები იყოს. შედეგი არ უნდა იყოს ის, რომ პოლიტიკურმა ორგანიზაციამ ვიღაცის თვალში რეიტინგი მოიპოვოს.

- რა კონკრეტული შედეგის?

- შედეგი არის ის, რომ კონკრეტულ დევნილს უწამლებ, რაღაცით წაადგები და არა ლაპარაკი ლაპარაკის ნაცვლად.

სხვათა შორის, ქართული პოლიტიკისათვის უკანასკნელ პერიოდში დამახასიათებელი გახდა ლაპარაკის ლაპარაკად დარჩენა. ოპოზიციის ქმედებები მაქვს მხედველობაში, ცალკეული თარიღებისადმი დაკავშირება, რომელიც საბოლოოდ ორთქლის გამოშვებას ემსგავსება, რომლის შემდეგაც ისევ მონოტონურ პლანში გადადის პოლიტიკური ცხოვრება.

ასე, სპონტანური ხასიათის ქმედებები არც ეფექტურია, არც შედეგების მომტანია და არც რეიტინგებზე აისახება.

ჩვენ არ მიგვიტოვებია არც დევნილი მოსახლეობა და არც სხვა ტიპის ამომრჩეველი და თუ რას ვამზადებთ ამ ხნის განმავლობაში, ამას შეიტყობს მოსახლეობა.

ერთ დეტალსაც შევნიშნავდი - თქვით, რომ ყველაზე უფრო აქტუალური არის დევნილთა გამოყრა. ეს პრობლემა, რა თქმა უნდა, ეს სერიოზული პრობლემაა, მაგრამ ყველაზე უფრო აქტუალურად არ მგონია. არის რიგი პრობლემები, რომელიც უსწრებს კიდეც მნიშვნელობითა და აქტუალობით ამ პრობლემას.

- საკონსტიტუციო ცვლილებებს გულისხმობთ?

- შეიძლება ბევრი ვერ აცნობიერებს ამ ცვლილებების მნიშვნელობას, მაგრამ პოლიტიკოსის ვალი ის არის, რომ მოსახლეობისათვის რთულად გასაგებ თემებზე გააკეთოს სერიოზული აქცენტები. უაღრესად მნიშვნელოვანია საკონსტიტუციო ცვლილებები და საარჩევნო გარემოს გაუმჯობესება.

დევნილთა პრობლემებს არ ვაკნინებ, მაგრამ განა ამაზე უფრო მნიშვნელოვანი არ არის ის სოციალური ფონი, რაც შეიქმნა, მხოლოდ ფასების ზრდის თვალსაზრისით რომ ვისაუბროთ?

თუკი, მოსახლეობა არ დაფიქრდა ზოგად პოლიტიკურ პროცესზე, რაც კონსტიტუციურ ცვლილებებთან არის დაკავშირებული, ან მომავალი არჩევნებისათვის ჯეროვანი სამზადისის გაწევაზე, ან იმ გართულებულ სოციალურ მდგომარეობაზე, მერწმუნეთ, რომ რაღაც კონკრეტული ჯგუფის პრობლემის ლოკალიზაცია დააკნინებს პოლიტიკურ პროცესს.

- მაგრამ "ახლებს" რამდენად შეგიძლიათ "უფრო მნიშვნელოვანი საკითხი" გადაჭრათ? ესეც ხომ არ ნიშნავს ლაპარაკს ლაპარაკისთვის?

- თუკი რომელიმე პარტია იტყვის, მარტო მე გადავჭრი ამ საკითხებსო, ასეთ პარტიას ნაკლებად უნდა ვენდოთ. არ არის საუბარი იმაზე, რომ ჩვენ დამოუკიდებლად გადავჭრით ამ პრობლემებს. რა, რომელიმე პარტია დევნილების პრობლემას დამოუკიდებლად გადაჭრის?

მთავარია ის, რომ მნიშვნელობის თვალსაზრისით ჩვენ გავლენიან პოლიტიკურ საკითხთა ერთგვარი გრადაცია უნდა მოვახდინოთ და შემდეგ ყველა პოლიტიკურმა ორგანიზაციამ, ვინც ერთმანეთთან შეთანხმდება ამ მოვლენების მნიშვნელობაზე, საკუთარი ძალისხმევის გაერთიანება მოახდინოს. მათ შორის, არაპოლიტიკურიც და საერთაშორისო ორგანიზაციებიც უნდა ჩავრთოთ, თუკი გვინდა, რომ შედეგი დადგეს. ასე ვხედავთ პოლიტიკური პროცესის შექმნას.

უნდა მოვეშვათ მუდმივი ტივტივის პოლიტიკას - ოღონდ ვჩანდე, ოღონდ რაღაცას ვაპროტესტებდე - ეს არ არის საკმარისი ეფექტის მომცემი. რას ვხედავთ ტივტივის ალტენატივად და როგორ ვიზამთ, ამას ღიად ახალი პოლიტიკური სეზონის დასაწყისშივე განვაცხადებთ.

- როგორ იზამთ - მექანიზმები როგორი იქნება?

- იქნება ღია დისკუსიები, მოსახლეობასთან შეხვედრები, სხვადასხვა საზოგადოებრივი და საერთაშორისო ორგანიზაციებთან ამ თემების დემონსტრირება და ა.შ. კონკრუტულ სიტუაციაში რა ფორმა მოუხდება საკითხის აქტუალიზაციას, ამას კონკრეტულ სიტუაციაში გადავწყვეტთ.

კონკრეტული მიდგომები, ხედვები და დოკუმეტები მომზადებული გვაქვს, შეჯერებული ცალკეულ ოპოზიციურ ორგანზაციებთან და რომლის გაშლაც სექტემბერში იგეგმება. მაგალითად, საარჩევნო გარემოს გაუმჯობესებასთან დაკავშირებით პარლამენტში შეტანილი გვაქვს ბიომეტრიულ პასპორტების შემოღების მოთხოვნაც.

- საკონსტიტუციო ცვლილებებთნ დაკავშირებით რა არის ის ძირითადი საკითხი, რაშიც არ ეთანხმებით? დავით ბაქრაძის განცხადებით, ახალი კონსტიტუცია უპრეცედენტოდ აძლიერებს პარლამენტს.

- რა თქმა უნდა, პარლამენტის თავმჯდომარე ასე ილაპარაკებს. აბა, საკუთარ ინიციატივაზე ხომ არ იტყვიან, რომ დიდი სიკეთის არმომტანი ცვლილებებია და არაფერს იძლევაო?! მათი რიტორიკა გასაგებია, მაგრამ არ არის მისაღები. ასე, უპრეცედენტოდ, ვცხოვრობთ უკანასკნელი 7 წლის განმავლობაში და რეგრესი აშკარაა - საგარეო პოლიტიკიდან დაწყებული, ტერიტორიების დაკარგვითა თუ სოციალურ-ეკონომიკური მდგომარეობით დამთავრებული.

ამიტომაც მათ ამ განცხადებებს ჩვენ კონკრეტულ ხედვებს შევაგებებთ, თუნდაც კონსტიტუციურ ცვლილებასთან დაკავშირებით.

თუ ადრე პრეზიდენტი იყო პარლამენტის ერთმნიშვნელოვანი მაკონტროლებელი და მმართველი, ჩავიხედოთ ახალ ცლილებებში რამხელა ნაღმი იდება მარტივი მომენტის გამო - პარლამენტი მისი უმრავლესობით ირჩევს მთავრობას და პრემიერს. მეორე დღიდან პრემიერი უკონტროლო ხდება მთავრობის წევრების შეცვლასთან დაკავშირებით. მისდამი უნდობლიბის გამოცხადების მექანიზმი უკიდურესად გართულებულია და თუ ადრე მთავრობა იყო ბუტაფორია და ნოტარიუსი პარლამენტი, ახლა პრეზიდენტი ხდება ასეთი არაფრის მქნელი ტიპის ფიგურა.

როცა ვსაუბრობთ, რა ტიპის მოდელი გვინდა, მოდელს არ აქვს იმხელა მნიშვნელობა, რა მნიშვნელობაც აქვს პოლიტიკურ ბალანსს.

ფიცი მწამს, ბოლო მაკვირვებსო - ეს ცვლილება დაკვალიფიცირდა, როგორც კონსტიტუციის ერთ პიროვნებზე მორგების მცდელობად ხელისუფლების მხრიდან. რამდენად მიაღწევს ის ამას, ბრძოლაა საჭირო. პოლიტიკოსებთან ერთად ამ ბრძოლაში საკუთარი სიტყვა ეთქმის საზოგადოებას და არც მაინცდამაინც მეათე რიგში ხართ თქვენ - ჟურნალისტები.

- გგონიათ, რომ ოპოზიციისა და საზოგადოების მხრიდან კრიტიკის შემდეგ იქნება ცვლილება?

- თქმის ხარისხს გააჩნია. ეჭვი გეპარებათ, არა. თუ ჩურჩული იქნება ან ვიტყვით იმას, რომ დღეს ყველაზე მნიშვნელოვანი დევნილების გამოსახლებაა, რა თქმა უნდა, ცვლილება არ იქნება. ამიტომაც გითხარით, რომ ეს პროცესი ჟურნალისტებისათვის ძალიან მნიშვნელოვანი უნდა იყოს მეთქი.

სამწუხაროდ, ვერ ვხედავ ჯეროვან შეფასებებს საზოგადოებაში ამ საკონსტიტუციო ცვლილებების მიმართ, საარჩევნო გარემოს გაუმჯობესებასა და მძიმე სოციალურ-ეკონომიკურ მდგომარეობასთან დაკავშირებით თუ არ ჩავთვლით იმ სპექტაკლებს, რომელსაც ხელისუფლება აწყობს. ჯერ სუპერმარკეტებში ბრინჯისა და წიწიბურას ყიდვით, შემდეგ - სამშაბათის გადაძახილით გუბერნატორებთნ და ელჩებთან. ეს ხომ ყველაფერი სპექტაკლია.

თუ ადამიანმა ეს არ დააკვალიფიცირა, როგორც სააკაშვილის მორიგი სპექტაკლი, გეთანხმებით, რომ ნაკლები იმედით შევხედავთ შედეგის დადგომას. ყველაფერი არ არის მხოლოდ პოლიტიკოსების ბრალი, თუმცა ჩვენც ჩვენი პასუხისმგებლობა და ტვირთი გვაქვს.

- ძალიან ხშირად გვსმენია ხელისუფლების ქმედებების გმობა და კრიტიკა, მაგრამ შედეგი არასდროს მოჰყოლია ამას. ლევან ბერძენიშვილი ამბობს, რომ ოპოზიცია იმიტომ არის სუსტი, რომ ყველა პოლიტიკური ბრძოლის ყველა გზა მოსინჯა და შედეგი მაინც ვერ მიიღო.

- ეს სრულებითაც არ ნიშნავს, რომ პოლიტიკოსებმა და საზოგადოებამ ხელი უნდა ჩაიქნიოს. ერთხელ არ გამოგივიდა, მეორედ, მესამედ უნდა სცადო. შეცდომები უნდა გამოასწორო.

რადგან ხელისუფლებამ გაიმარჯვა, ამიტომ ხელისუფლებას უნდა მივეყიდო - ამ პრინციპმა არ უნდა გაგვიტაცოს. სულსწრაფები ვართ და შედეგი უცბადვე გვინდა, მაგრამ სახელმწიფო ამ რიტორიკით ვერ იარსებებს.

თავისთავად პროცესი გვაჩვენებს, რომ ამ ხელისუფლების იმიჯი ქვეყანაში და ქვეყნის გარეთ მნიშვნელოვნად არის შერყეული და ამას ხელი ჩვენმა ქმედებებმა შეუწყო.

ნიჰილიზმის ტენდენციები უნდა ამოვძირკვოთ. წააგე - ახალი მოგებისათვის უნდა მოახდინო მობილიზება ძველი შეცდომების გათვალისწინებით.

- ახლა არის იდეა ჩატარდეს საერთო სახალხო კრება, რომელსაც ნინო ბურჯანაძე უდგას სათავეში. საუბარია იმაზეც, რომ ვადამდელი არჩევნების თემა შეიძლება იყოს განხილვის საგანი.

- ჩვენ მიგვაჩნია, რომ ამ ტიპის ღონისძიებები შედეგს ვერ იძლევა. ის კვლავინდებურად ემსგავსება ორთქლის გამოშვების პროცესს. 2009 წლის აპრილ-ივლისის აქციებზე ძლიერი ვერ იქნება ვერც ერთი სახალხო კრება, მაგრამ გათითოკაცებისა და შეუთანხმებლობის გამო იმ აქციებმაც იმ სახის შედეგები ვერ მოგვცა, რაც გვინდოდა.

საზოგადოებამ მოითხოვა საპარლამეტო და საპრეზიდენტო არჩევნები წინა წლებშიც. ეჭვი მეპარება, რომ საზოგადოების უფრო დიდმა ნაწილმა მოითხოვოს ანალოგიური. შეიძლება ერთი და იგივე დაუსრულებლად იმეორო?

თუკი ხელისუფლებას მოუნდა ვადამდელი არჩევნები, სახალხო კრების გარეშეც მოაწყობს ამას. ხოლო თუ არ უნდა - ამას სახალხო კრება ვერ უშველის. ახალი კონსტიტუცია 2013 წლიდან უნდა შევიდეს ძალაში, ამიტომაც ხელისუფლებას არ სჭირდება არანაირი რიგგარეშე არჩევნები.

- და ბოლოს, სექტემბერში თქვენი პარტია მარტო გამოჩნდება, თუ ისევ რესპუბლიკელებთან ან სხვა ძალასთან ერთად?

- ვისთვისაც ჩვენ მიერ წამოჭრილი თემები ასევე აქტუალური და მნიშვნელოვანი იქნება და გადაჭრის გზები დაემთხვევა, ყველასთან ვითანამშრომლებთ. არც ცალკე დგომაა ჩვენი იდეაფიქსი და არც ხელოვნური გაერთიანებები. დღეს ვერ გეტყვით იმას, რა იქნება სექტემბრის შუა რიცხვებში. ყველაფერს პოლიტიკური პროცესი გამოკვეთს.

ეკა ბასილაია

გაზეთი ”რეზონანსი”