28 წლის გოგონას სასტიკი მკვლელობა, რომელმაც საქართველო და პოლონეთი შეძრა - ქართველი მკვლელის აღიარება და სასამართლოს უპრეცედენტო გადაწყვეტილება: რა მოხდა 2018 წელს
მოგიყვებით ამბავზე, რომელმაც 2018 წელს საქართველო და პოლონეთი შეძრა. ეს არის ისტორია არა მხოლოდ სასტიკ მკვლელობაზე, არამედ გოგონაზე, რომელმაც სიცოცხლის ფასად დაიცვა საკუთარი ღირსება და დამნაშავეზე, რომელიც ევროპის მასშტაბით დაწყებული დევნის შემდეგ, სამართალმა მაინც იპოვა. Ambebi.ge გთავაზობთ პაულინა დ.-ს მკვლელობის სრულ ქრონოლოგიას – გაუჩინარების პირველი წუთებიდან კიევში დაკავებულ მკვლელამდე.
ვინ იყო პაულინა? – გოგონა, რომელიც სახლში ვერ დაბრუნდა
28 წლის პაულინა დ. პოლონეთის ქალაქ ლოძის მკვიდრი იყო. ის არ ყოფილა უბრალოდ „მსხვერპლი“ კრიმინალური ქრონიკიდან; ის იყო სტუდენტი, რომელიც სიცოცხლით ტკბებოდა, უყვარდა მეგობრებთან ერთად დროის გატარება და მომავლის გეგმებს აწყობდა. მეგობრები მას ახასიათებდნენ, როგორც განსაკუთრებით თბილ და მხიარულ ადამიანს. სწორედ ამ თვისებებმა და მისმა ტრაგიკულმა ბედმა აქცია ის მთელი ქვეყნის ტკივილად.
2018 წლის 20 ოქტომბრის შაბათი საღამო პაულინასთვის ჩვეულებრივად დაიწყო. ის მეგობრებს შეხვდა ქალაქის ცენტრში, პიოტრკოვსკას ქუჩაზე. დილის 8 საათზე კი სათვალთვალო კამერებმა ის საბოლოოდ დააფიქსირეს უცხო მამაკაცთან ერთად. კადრებში ჩანდა, რომ წყვილი ჩვეულებრივ სეირნობდა, თუმცა ვერავინ წარმოიდგენდა, რომ ეს გოგონას სიცოცხლის ბოლო წუთები იყო.
როდესაც პაულინა სახლში არ დაბრუნდა, ლოძში საყოველთაო მობილიზაცია დაიწყო. მისი ფოტოები გაკრული იყო ყველა გაჩერებაზე, მაღაზიასა და სოციალურ ქსელში. „პაულინა, დაბრუნდი“ – ეს იყო ფრაზა, რომელსაც მთელი კვირის განმავლობაში ათასობით ადამიანი იმეორებდა. მის ძებნაში ჩართული იყო ვერტმფრენები, კატერები და ასობით მოხალისე.
კოშმარი საერთო საცხოვრებელში: მკვლელობის დეტალები
სანამ ქალაქი პაულინას ეძებდა, პოლიცია უკვე გადიოდა 39 წლის საქართველოს მოქალაქის, მამუკა ხეცურიანის კვალზე. ის ლოძში მშენებლობაზე მუშაობდა და სხვა ქართველებთან ერთად ჟერომსკის ქუჩაზე მდებარე მუშათა ჰოსტელში ცხოვრობდა.
გამოძიების ვერსიით, ხეცურიანმა პაულინა თავის ოთახში მიიყვანა. ის, რაც იქ მოხდა, კოშმარულ სიზმარს ჰგავდა. ექსპერტიზის დასკვნამ, რომელიც მოგვიანებით გასაჯაროვდა, მთელი პოლონეთი დააშოკა: გოგონას სხეულზე სასტიკი წამების კვალი ეტყობოდა. ხეცურიანმა მას დაუნდობლად სცემა – პაულინას ჰქონდა ჩამსხვრეული სახის ძვლები, მოტეხილი ცხვირი და მრავალჯერადი ჭრილობები ყელის არეში, მიყენებული დანით.
პოლონური მედია წერდა, რომ პაულინა ბოლომდე იბრძოდა. ის წინააღმდეგობას უწევდა მოძალადეს, რომელიც მას სექსუალურ კავშირს აიძულებდა. სწორედ ამ წინააღმდეგობამ გამოიწვია ხეცურიანის გაცხოველება. მკვლელობის შემდეგ, დამნაშავემ გასაოცარი ცივსისხლიანობა გამოიჩინა: გოგონას ცხედარი პოლიეთილენის პარკებში გაახვია, დიდ სპორტულ ჩანთაში ჩადო და ტაქსი გამოიძახა. ტაქსის მძღოლმა მგზავრი „სტავი იანას“ პარკთან ჩამოსვა, ისე, რომ ეჭვიც არ შეჰპარვია, რომ საბარგულში მოკლული გოგონა ესვენა. 26 ოქტომბერს, გაუჩინარებიდან 6 დღის შემდეგ, პაულინას ცხედარი სწორედ ამ პარკში, ბუჩქებში იპოვეს.
საერთაშორისო დევნა: ლოძიდან კიევამდე
მამუკა ხეცურიანმა იცოდა, რომ მას ეძებდნენ. ცხედრის გადამალვიდან რამდენიმე საათში ის უკვე ავტობუსში იჯდა. 21 ოქტომბერს მან გადაკვეთა პოლონეთ-უკრაინის საზღვარი. პოლონეთის პროკურატურამ მის წინააღმდეგ საერთაშორისო ძებნა გამოაცხადა.
პოლონური გამოცემა Wirtualna Polska იმ დღეებში წერდა, რომ ხეცურიანის დაკავება „საათების საკითხი“ იყო. ძიებაში ჩართული იყო ინტერპოლი და უკრაინული სპეცსამსახურები. პარალელურად, პოლონეთში დააკავეს მისი თანამზრახველები – ორი ქართველი და ერთი ბელარუსი ქალი. მათ ბრალად ედებოდათ დანაშაულის დაფარვა. მათ იცოდნენ მკვლელობის შესახებ, ხედავდნენ სისხლიან ოთახს, თუმცა პოლიციას არ შეატყობინეს და ხეცურიანს გაქცევაში დაეხმარნენ.
10-დღიანი დევნის შემდეგ, 2018 წლის 1 ნოემბერს, მამუკა ხეცურიანი კიევის ერთ-ერთ ქუჩაზე დააკავეს. ის სახეს მალავდა და ცდილობდა კვალის არევას, თუმცა პოლონელი და უკრაინელი სამართალდამცავების ერთობლივმა ოპერაციამ შედეგი გამოიღო. მისი ექსტრადიცია პოლონეთში 2019 წლის ივნისამდე გაჭიანურდა, რადგან ხეცურიანი და მისი ადვოკატები ცდილობდნენ უკრაინის სასამართლო სისტემით ესარგებლათ და პოლონურ მართლმსაჯულებას გაჰქცეოდნენ.
სასამართლო დახურულ კარს მიღმა და სამუდამო განაჩენი
სასამართლო პროცესი ლოძში 2020 წელს დაიწყო. პაულინას ოჯახის თხოვნით, სხდომები დაიხურა, რათა გოგონას ახლობლები იმ საშინელი დეტალების საჯაროდ მოსმენისგან დაეცვათ, რაც ექსპერტიზამ დაადგინა.
ხეცურიანი მკვლელობას აღიარებდა, თუმცა ამბობდა, რომ ეს „შემთხვევით“ მოხდა და გაუპატიურების მცდელობას უარყოფდა. 2022 წლის მაისში პირველი ინსტანციის სასამართლომ მას 25 წლით თავისუფლების აღკვეთა მიუსაჯა. ამ განაჩენმა პოლონეთში დიდი პროტესტი გამოიწვია. პაულინას დედა და ძმა სამუდამო პატიმრობას ითხოვდნენ. იუსტიციის მინისტრიც კი ჩაერია საქმეში და განაცხადა, რომ ასეთი სისასტიკე მხოლოდ უმკაცრესად უნდა დაისაჯოს.
საბოლოოდ, 2023 წლის სექტემბერში, სააპელაციო სასამართლომ ისტორიული გადაწყვეტილება მიიღო. მოსამართლემ ხაზგასმით აღნიშნა, რომ მამუკა ხეცურიანს 5 წლის შემდეგაც არ გააჩნია არანაირი სინანული.
„ბრალდებულს არ აქვს გააზრებული დანაშაულის სიმძიმე. ის საფრთხეს წარმოადგენს საზოგადოებისთვის და მისი ერთადერთი ადგილი ციხეა სიცოცხლის ბოლომდე“ - ნათქვამი იყო განაჩენში.
მოსამართლემ სასჯელი სამუდამო პატიმრობით შეცვალა. ეს იყო გამარჯვება პაულინას ოჯახისთვის, რომლებმაც 5 წელი იცხოვრეს ამ საზარელი მოლოდინით.
ლოძის ტრაგედიის გაკვეთილი
პაულინას მკვლელობამ პოლონეთში ბევრი რამ შეცვალა. ქალაქი, რომელიც ადრე უფრო მშვიდი ჩანდა, ახლა უფრო ფრთხილი გახდა. გაძლიერდა უსაფრთხოების ზომები ჰოსტელებში, გამკაცრდა კონტროლი მიგრანტებზე, თუმცა მთავარი მაინც ის ადამიანური ტკივილია, რომელიც პაულინას სახელთან დარჩა.
მამუკა ხეცურიანი, რომელმაც 28 წლის გოგონას სიცოცხლე და მომავალი წაართვა, ახლა პოლონურ ციხეშია და იქ დარჩება სიკვდილამდე. ეს საქმე დარჩება ისტორიაში, როგორც მაგალითი იმისა, რომ სისასტიკეს საზღვრები არ აქვს, მაგრამ ადრე თუ გვიან, სამართალი ყოველთვის პოულობს გზას.