მსოფლიომ კიდევ ერთი ნაბიჯი გადადგა ფანტასტიკური ფილმების რეალობად ქცევისკენ, თუმცა ამ სიახლემ საზოგადოებაში აღფრთოვანებასთან ერთად, შიშიც დათესა. შანხაიში გამართულ პრეზენტაციაზე ჩინურმა კომპანია DroidUp-მა წარადგინა მსოფლიოში პირველი ბიომიმეტური AI რობოტი, სახელად Moya (მოია). ის იმდენად ჰგავს ადამიანს, რომ მნახველების გაოგნებას იწვევს.
მოია არ არის უბრალოდ რკინის მანქანა. მისი სიმაღლე 1.65 მეტრია, წონა კი 32 კილოგრამი, რაც ზრდასრული ადამიანის პროპორციებს სრულად შეესაბამება. თუმცა, ყველაზე შოკისმომგვრელი მისი ფიზიკური მახასიათებლებია:

თბილი კანი: რობოტის სხეულის ტემპერატურა 32°C-დან 36°C-მდე მერყეობს. მასთან შეხებისას თქვენ ვერ იგრძნობთ ცივ პლასტმასს ან ლითონს - ის თბილია, როგორც ადამიანი.
მიკრო-ემოციები: მას შეუძლია თვალებით კონტაქტის დამყარება, ღიმილი, თავის დაქნევა და სახის იმ მიმიკების გამეორება, რაც აქამდე მხოლოდ ადამიანებისთვის იყო დამახასიათებელი.
იდეალური სიარული: მისი სიარულის მანერა 92%-იანი სიზუსტით იმეორებს ადამიანის ნაბიჯებს.
DroidUp-ის განცხადებით, ეს არის გარღვევა "განხორციელებულ ხელოვნურ ინტელექტში“, რაც ნიშნავს, რომ რობოტს შეუძლია არა მხოლოდ ინფორმაციის დამუშავება, არამედ რეალურ სამყაროში აღქმა, მსჯელობა და მოქმედება.

მიუხედავად ტექნოლოგიური ტრიუმფისა, სოციალურ ქსელებში გამოხმაურებები არაერთგვაროვანია. ზოგიერთმა მომხმარებელმა მოიას უკვე უწოდა "ცოცხალი მოჩვენება“ და მისი მზერა შეაფასა, როგორც "შემზარავი“. ექსპერტები ამბობენ, რომ სწორედ ეს გადამეტებული მსგავსება აფრთხობს ხალხს.
თუმცა, მწარმოებლები მიიჩნევენ, რომ სწორედ ასეთი "თბილი“ ინტერაქციაა საჭირო ისეთ სფეროებში, როგორიცაა ჯანდაცვა და განათლება. რობოტი, რომელსაც შეუძლია თანაგრძნობის გამოხატვა და თბილი ღიმილი, გაცილებით ეფექტიანი იქნება მოხუცთა მოვლისას ან ბავშვებთან მუშაობისას.
მოიას ერთ-ერთი გამორჩეული თვისება მისი მოდულური დიზაინია. მფლობელს შეუძლია შეცვალოს მისი სახის ნაკვთები და გენდერული მახასიათებლებიც კი. ეს ნიშნავს, რომ რობოტი არ არის სტატიკური მანქანა - ის პერსონალიზებული ასისტენტია.

მოიას გაყიდვები 2026 წლის ბოლოსთვის იგეგმება. მისი საწყისი ფასი დაახლოებით 1.2 მილიონი იუანია (დაახლოებით 173 000 აშშ დოლარი). ასეთი მაღალი ფასის გამო, ნაკლებად სავარაუდოა, რომ ის უახლოეს მომავალში ყველა ოჯახში ვიხილოთ.
უფრო მეტად მოსალოდნელია, რომ მოია ვიხილოთ საჯარო სივრცეებში:
გიდებად მუზეუმებსა და სავაჭრო ცენტრებში;
კონსულტანტებად რკინიგზის სადგურებსა და აეროპორტებში;
ასისტენტებად სამედიცინო დაწესებულებებში.
მოიას გამოჩენა კიდევ ერთხელ გვაიძულებს დავფიქრდეთ: სად გადის ზღვარი ტექნოლოგიასა და ადამიანობას შორის? რამდენად მზად ვართ იმ მომავლისთვის, სადაც ჩვენს გვერდით სითბოს გამცემი, მოღიმარი, მაგრამ მაინც უსულო მანქანები ივლიან?