"დედაჩემმა, ოდრი ჰეპბერნმა, მოღალატე ქმრის გამო წამლები დალია... ქმარი მძიმეებს აწევინებდა, რომ მუცელი მოშლოდა" - შვილის აღიარება მსახიობის უმძიმეს ცხოვრებაზე
მსოფლიო კინოს ლეგენდა, ოდრი ჰეპბერნი, რომელიც ეკრანზე ყოველთვის თავდაჯერებული და ელეგანტური ჩანდა, პირად ცხოვრებაში დაუცველი და მუდმივად მიტოვების შიშით შეპყრობილი ქალი იყო. მისი ვაჟი, შონ ჰეპბერნ ფერერი, წიგნში „Intimate Audrey“ (ინტიმური ოდრი) საზარელ საიდუმლოს ახდენს ფარდას: „დედაჩემმა, ოდრი ჰეპბერნმა, მოღალატე ქმრის გამო სასოწარკვეთილმა წამლის ზედმეტი დოზა მიიღო“ — ეს ფრაზა შონის მოგონებებში ყველაზე მტკივნეული მომენტის აღწერაა.
წარმოიდგინეთ სცენა: ოდრი ჰეპბერნი, ელეგანტურობის სიმბოლო, მორიგი მოგზაურობიდან ბრუნდება. მისი ერთგული მოსამსახურე, ჯოვანა, აკანკალებული ხმით სთხოვს საძინებელში განმარტოებას. იქვე, ოდრის საწოლზე ჩამომსხდარი ქალები საზარელ სიმართლეს ისმენენ.
"ვეღარ ვძლებ, სენიორა... როცა თქვენ აქ არ ხართ, მას ქალები მოჰყავს. ამ საწოლში აწვენს... ჩვენ კი მათ საუზმეს აქ, თქვენს ლოგინში მივართმევთ ხოლმე,“ - ატირდა ჯოვანა.
ოდრი გაფითრდა. მისი ერთადერთი კითხვა იყო: „როდის?“ პასუხი კი კიდევ უფრო მწარე აღმოჩნდა - ეს ხდებოდა ყოველთვის, როცა ის სახლიდან გადიოდა. ოდრი ფანჯარასთან მივიდა, აკანკალებული ხელით სიგარეტს მოუკიდა და მხოლოდ ეს თქვა: "მადლობა, ჯოვანა. შენ სწორად მოიქეცი“. სწორედ ამ დღიდან მისი მეორე ქორწინება ნამდვილ კოშმარად იქცა.
ბავშვობის ტრავმა, რომელიც ლანდად სდევდა
რატომ ითმენდა მსოფლიოში ყველაზე სასურველი ქალი ასეთ დამცირებას? პასუხი მის წარსულშია. 6 წლის იყო, როცა მამამ, ჯოზეფ რუსტონმა, ოჯახი მიატოვა. ოდრი ამბობდა, რომ ეს იყო მისი ცხოვრების „ყველაზე ტრავმული მოვლენა“. ის მთელი ცხოვრება ქვეცნობიერად ეძებდა მამას და მუდმივად ეშინოდა, რომ კაცები მიატოვებდნენ. სწორედ ამ შიშის გამო, ის ხშირად ხდებოდა ტირანი და მოღალატე მამაკაცების მსხვერპლი.
პირველი ქორწინება: კონტროლი და ფარული ბოიკოტი
მისი პირველი ქმარი, მელ ფერერი, ნამდვილი მანიპულატორი იყო. მას შურდა ოდრის წარმატების და ყველანაირად ცდილობდა მის გაკონტროლებას. სკანდალურია ის ფაქტი, რომ მელს ფარულად არ სურდა ოდრისგან შვილები, რადგან ეს მის კარიერას (რომელსაც მელი საკუთარი მიზნებისთვის იყენებდა) შეაფერხებდა.
ყოველთვის, როცა ოდრი ფეხმძიმდებოდა, მელი მოულოდნელად პოულობდა მიზეზს მძიმე ფიზიკური აქტივობისთვის - ავეჯის გადატანა, დამღლელი მგზავრობა. ოდრის მუცლის რამდენიმე მოშლა ჰქონდა და ეჭვობდა, რომ ქმარი ამას სპეციალურად აკეთებდა.
შვილის გაჩენის გამო ქმარს რომ არ ეჩხუბა, ოდრიმ პირობა დადო, რომ ბავშვის ყველა ხარჯს - განათლებიდან კვებამდე - თავად დაფარავდა.
რომაული "ჯოჯოხეთი"
მეორე ქმარმა, იტალიელმა ფსიქიატრმა ანდრეა დოტიმ, ოდრის ცხოვრება კიდევ უფრო დიდ დრამად აქცია. სანამ მსახიობი „უბრალო რომაელი დიასახლისის“ როლს თამაშობდა, ბაზარში პროდუქტებს ყიდულობდა და შვილებს სადილს უმზადებდა, ანდრეა დროს სხვა ქალებთან ატარებდა.
პრესაში ანდრეა 200-ზე მეტ სხვადასხვა ქალთან ერთად დააფიქსირეს. როცა ოდრი სიმართლეს სთხოვდა, ის ეუბნებოდა, რომ ეს „იტალიური ცხოვრების წესი“ იყო და ოდრის ზედმეტად ემოციურობაში ადანაშაულებდა.
ერთხელ ანდრეა დასისხლიანებული დაბრუნდა სახლში და თქვა, რომ გატაცება დაუპირეს. ოდრიმ შიშით შვილი შვეიცარიაში გაგზავნა. მოგვიანებით გაირკვა, რომ ეს „გამტაცებლები“ სინამდვილეში განრისხებული ქმრები იყვნენ, რომელთა ცოლებთანაც ანდრეას რომანი ჰქონდა.
თვითმკვლელობის მცდელობა თუ "გათიშვის“ სურვილი?
1978 წელს შონმა დედა საწოლში იპოვა - გათეთრებული, უგონო მდგომარეობაში, გვერდით კი საძილის წამლების ცარიელი ფლაკონი ედო. საავადმყოფოში კუჭის გამორეცხვის შემდეგ, ოდრიმ შვილს უთხრა:
„ვიცი, რასაც ჰგავს ეს ყველაფერი, მაგრამ უბრალოდ ისეთი ტკივილი მქონდა, რომ გათიშვა მინდოდა. არ მინდოდა თავის მოკვლა, უბრალოდ მინდოდა ტკივილი გაჩერებულიყო.“
ბედნიერი ფინალი
ცხოვრების მიწურულს, ოდრიმ საბოლოოდ იპოვა მშვიდობა რობერტ ვოლდერსთან. ის არ იყო კინოვარსკვლავი, არ ჰქონდა დიდი ამბიციები, მაგრამ ის იყო პირველი კაცი, რომელმაც ოდრის საშუალება მისცა, ყოფილიყო ის, ვინც სინამდვილეში იყო.
ოდრი ჰეპბერნი 1993 წელს გარდაიცვალა. მანამდე კი მოასწრო გაეაზრებინა, რომ მიუხედავად წარუმატებელი ქორწინებებისა, მან შეძლო ის, რაც ყველაზე მეტად სურდა - გამხდარიყო იმაზე უკეთესი მშობელი, ვიდრე თავად ჰყავდა.
მოგონებები აღებულია ბიოგრაფიული წიგნიდან "Intimate Audrey", რომლის ავტორებიც არიან მსახიობის უფროსი ვაჟი, შონ ჰეპბერნ ფერერი და მწერალი ვენდი ჰოლდენი.
ვინაიდან წიგნი ოდრის საკუთარი შვილის მიერაა დაწერილი, ის ითვლება ერთ-ერთ ყველაზე გულწრფელ და სანდო დოკუმენტად, რადგან შონი თავად იყო იმ მოვლენების მოწმე, რაზეც წერს (მაგალითად, მამინაცვლის ღალატი ან დედის ემოციური კრიზისები).