რუსთაველის ეროვნულ თეატრში ნამდვილი კულტურული აფეთქება მოხდა. რობერტ სტურუამ მაყურებელს შოთა რუსთაველის გენიალური პოემის საკუთარი ხედვა - "ვეფხისტყაოსანი" წარუდგინა.
თუმცა, ოფიციალურ აღიარებასთან ერთად, სპექტაკლს სკანდალური გამოხმაურებაც მოჰყვა - განსაკუთრებული კრიტიკის ქარცეცხლში თინათინის როლის შემსრულებელი, ქეთი სვანიძე მოექცა.

იღბალი, რომელიც ბავშვობაში დაიწყო
ქეთი სვანიძე საკუთარ თავს "იღბლიანს" უწოდებს, თუმცა ამ იღბლის მიღმა დიდი შრომა და ბავშვობიდან განსაზღვრული გზა დგას. მისი შეხება დიდ ხელოვნებასთან ჯერ კიდევ მაშინ დაიწყო, როცა ოპერის თეატრის ბავშვთა გუნდში მღეროდა და ლეგენდარულ ჯანსუღ კახიძესთან ერთად მუშაობდა.
საინტერესოა, რომ „ვეფხისტყაოსანი“ მისი და რობერტ სტურუას პირველი თანამშრომლობა არ არის - ქეთი ჯერ კიდევ პატარა იყო, როცა მაესტრომ ოპერის თეატრში დადგმულ „კარმენში“ ათამაშა.
"მაშინ ვერ აღვიქვამდი, რამდენად დიდ ადამიანებთან მქონდა შეხება, თუმცა ამან ჩემი ცხოვრება განსაზღვრა. რუსთაველის თეატრის მსახიობობა ჩემი დიდი ოცნება იყო, რომლისაც მრცხვენოდა კიდეც, რადგან წარმოუდგენლად მეჩვენებოდა,“ - ამბობს მსახიობი.

"ბატონ რობერტ სტურუას მიმართ ბავშვობიდანვე განსაკუთრებული სიყვარული და პატივისცემა მქონდა. ვოცნებობდი, რომ გავიზრდები და ჩავაბარებ, იქნებ ოდესმე ამ ადამიანთან ერთად ვიმუშაო-მეთქი. რუსთაველის თეატრის მსახიობობა ხომ, საერთოდ, ჩემი დიდი ოცნება იყო. სიმართლე გითხრათ, თან მრცხვენოდა ჩემი ოცნებების, წარმოუდგენლად მეჩვენებოდა, მაგრამ მადლობა ღმერთს, ორივე რეალობად იქცა, რაც ჩემთვის მართლა შოკის მომგვრელი იყო. მერე დავიჯერე, რომ ოცნებები ხდება, თუ ის ჯანსაღია. ამ ყველაფრის გათვალისწინებით, როგორ შეიძლება, ვთქვა, რომ იღბლიანი არ ვარ?!“ - ჰყვება ჟურნალ „თბილისელებთან“.
სპექტაკლის პრემიერის შემდეგ სოციალურ ქსელებში ნამდვილი დაპირისპირება დაიწყო. მაყურებლის ნაწილმა თინათინისა და ავთანდილის (ლევან ხურცია) სცენები ზედმეტად ეროტიკულად მიიჩნია.
კითხვაზე - სად გადის მსახიობისთვის ზღვარი, ქეთი 2024 წლის ინტერვიუშიც გულწრფელად პასუხობს. მისი თქმით, ის არასოდეს ითამაშებს ისეთ რამეს, რაც "სასირცხვილო" იქნება, თუმცა პროფესიული თავდადება მისთვის უპირველესია.
"...ნამდვილად გამიმართლა, რადგან ჩემი მეუღლე ყველაფერში მომყვება და მაქსიმალურად მიწყობს ხელს. უხარია და ამაყობს კიდეც. ბედნიერი ვარ იმის გამო, რომ შიშები არ მაწუხებს. „ეს რომ ვითამაშო, ჩემი მეუღლე გაბრაზდება?“ – მსგავსი ფიქრები რომ მქონდეს, ძალიან რთული იქნებოდა. პირველ რიგში, მე თვითონ არ ვითამაშებ ისეთ რამეს, რომ ვინმესთვის სასირცხვილო იყოს, თუმცა შეიძლება, ელემენტარულიც ვერ გაგიგონ და ამას ურთიერთობაში ბევრი პრობლემა მოჰყვეს. მე ძალიან გამიმართლა!“

ოჯახი, როგორც მოტივაცია
იმ ფონზე, როცა საზოგადოება თინათინის როლს განიხილავს, მსახიობისთვის მთავარი დასაყრდენი ოჯახია. მისი მეუღლე, ცნობილი ბავშვთა ქირურგი ზურაბ ძიძავაა. ქეთი აღნიშნავს, რომ სწორედ მეუღლის მხარდაჭერა აძლევს მას საშუალებას, სცენაზე სრულიად თავისუფალი იყოს.
"სანამ დედა არ გახდები, ამ გრძნობის მნიშვნელობას ვერასდროს მიხვდებიო – ეს ფრაზა ხშირად მესმოდა და მეგონა, რომ ვიგებდი, მაგრამ თურმე, ვცდებოდი. მართალი ყოფილა, სანამ თვითონ არ გამოცდი, ვერ აღიქვამ ისე, როგორც რეალურადაა. სამყარო შეიცვალა და ახლა ყველაფერი დანის გარშემო ტრიალებს.

ამაზე დიდი ბედნიერება, ცხოვრებაში არ მეგულება. ყველაფერს დანისთვის ვაკეთებ, მისთვის მინდა, რომ ვიყო წარმატებული და ჩემს პროფესიაშიც ისევ მისთვის მინდა ყველაფრის გაკეთება, რომ სამომავლოდ კარგად იცხოვროს, ბედნიერი და ლაღი იყოს. იმაში, თუ დღეს რამეს წარმოვადგენ, ძალიან დიდი წვლილი მიუძღვის დედაჩემს – ესმა მიქელაძეს. ჩვენ, ბავშვობიდან მოყოლებული, ძალიან რთული გზა გავიარეთ და დედაჩემის მაგალითიდან გამომდინარე, ძალიან მინდა, მეც შევძლო ჩემი შვილისთვის კარგი დედობის გაწევა.“
მიუხედავად იმისა, რომ სოციალურმა ქსელმა კრიტიკის ტალღა ააგორა, ქეთი სვანიძის გვერდზე გულშემატკივრებისა და ხელოვნების მოყვარულების არანაკლებ მძლავრი მხარდაჭერა გამოჩნდა. კოლეგები და მაყურებლები ერთხმად აღნიშნავენ, რომ ხელოვნება რთული ფენომენია, რომლის სიმარტივეც ხშირად მოჩვენებითია.
„ხელოვნება საზოგადოებრივი შემეცნების ერთ-ერთი სახეობაა, მის სირთულეს ჩაწვდომა, განზოგადება და დაცვა სჭირდება. მთავარია არა ფაქტების აღნუსხვა და სხვათა სიტყვების გამეორება, არამედ ნაწარმოების სწორი ანალიზი,“ - წერენ მსახიობის მხარდამჭერები.

გულშემატკივრები ქეთის ურჩევენ, ნეგატიური კომენტარები გულთან ახლოს არ მიიტანოს, რადგან, მათი თქმით, „უნიჭოებს არ ებრძვიან“, ის კი თავისი ნიჭიერებითა და ვიზუალით ნამდვილი „ნიჭიერების ზეიმი“ და სწორედ ის თინათინია, რომელიც სტურუას სამყაროს სჭირდებოდა. „ჩემი დიდი პატივისცემა შენ — ნიჭიერებისა და ადამიანობისთვის!“ - ასე სრულდება ერთ-ერთი ემოციური მიმართვა.
წაიკითხეთ ასევე: