საქართველოში რამდენიმე ისეთი გზაა, რომლებიც თავისი რთული რელიეფით, მკაცრი კლიმატური პირობებითა და ვიწრო, ხშირად დაუცველი მონაკვეთებით საერთაშორისო რეიტინგებშიც კი ხვდება, როგორც მსოფლიოს ერთ-ერთი ყველაზე სახიფათო მარშრუტი.
აი, 5 ყველაზე სახიფათო და ექსტრემალური გზა საქართველოში:

ეს გზა (კოდი: შ 44, სიგრძე: 72 კმ) მიჩნეულია საქართველოს ყველაზე სახიფათო და ექსტრემალურ გზად. ის გადის აბანოს უღელტეხილზე (ზღვის დონიდან 2850 მეტრი), არის ვიწრო, გრუნტოვანი და ხასიათდება მკვეთრი მოსახვევებით, ღრმა ხევებითა და დამცავი ბარიერების არარსებობით. გზაზე ხშირია მეწყერი, ქვათაცვენა და ნისლი. ის წელიწადში მხოლოდ რამდენიმე თვეა გახსნილი (ჩვეულებრივ, მაისის ბოლოდან ან ივნისიდან ოქტომბრამდე) და გადაადგილება მხოლოდ მაღალი გამავლობის (4x4) ავტომობილებითაა რეკომენდებული.

ამ გზის კოდია შ 7, სიგრძე: 1893კმ. თუ ზუგდიდიდან მესტიამდე გზა დიდწილად რეაბილიტირებული და ასფალტირებულია, მესტიიდან უშგულის მიმართულებით, განსაკუთრებით კი კალასა და უშგულის მონაკვეთებზე, გზა საკმაოდ რთული და სახიფათო ხდება.

ზამთარში და გაზაფხულზე აქ დიდია ზვავების, მეწყრებისა და ტალახის ნაკადების საშიშროება. ვიწრო კლდოვანი დერეფნები და უფსკრულის პირას მიმავალი გრუნტის გზა მძღოლებისგან უმაღლეს კონცენტრაციას მოითხოვს.

ეს ისტორიული გზა (კოდი: ს 3, სიგრძე: 139 კმ), რომელიც თბილისს რუსეთთან, კერძოდ, ვლადიკავკაზთან აკავშირებს, გადის ჯვრის უღელტეხილზე (2379 მ). გზა სახიფათო ხდება ძირითადად ზამთრისა და ადრეული გაზაფხულის პერიოდში, როდესაც დიდთოვლობის, ზვავსაშიშროებისა და ლიპყინულის გამო მოძრაობა ხშირად იკეტება. განსაკუთრებით რთულია მძიმეწონიანი სატვირთო ავტომანქანების გადაადგილება, რაც ხშირად ავარიულ სიტუაციებს ქმნის.

ხულო-ახალციხის საავტომობილო გზა შიდასახელმწიფოებრივი მნიშვნელობის ბათუმი-ახალციხის მაგისტრალის ნაწილია. ის აკავშირებს აჭარასა და სამცხე-ჯავახეთს. გზაზე წლებია მიმდინარეობს მასშტაბური რეაბილიტაცია-მშენებლობა. 47 კმ-დან უდიდესი ნაწილი უკვე ასფალტირებულია, მათ შორის სრულად არის მოწყობილი ადიგენის (ზარზმის) მხარე.

პრობლემური მონაკვეთები: გზა გადის ძალიან რთულ გეოლოგიურ და გეოგრაფიულ რელიეფზე. პერიოდულად აქტიურდება მეწყრული პროცესები, რის გამოც დაბა ხულოდან პირველ რამდენიმე კილომეტრზე საფარზე ნაპრალები ჩნდება და ზოგიერთი მონაკვეთი კვლავ გრუნტოვანია. გზა გადის ზღვის დონიდან 2025 მეტრზე მდებარე გოდერძის უღელტეხილზე. ზამთრის პერიოდში, დიდი თოვლის, ზვავაშიშროებისა და ქარბუქის გამო, ზამთარში (ნოემბრიდან აპრილ-მაისამდე) უღელტეხილზე მოძრაობა ხშირად სრულად იკეტება, ან დასაშვებია მხოლოდ მაღალი გამავლობის (4x4) ავტომობილებისთვის. მანძილი: უშუალოდ ხულოდან ახალციხემდე გზა დაახლოებით 83 კილომეტრია.

ეს მარშრუტი (კოდი შ 16, სიგრძე: 161 კმ), რომელიც მთიან რეგიონებზე გადის, ხასიათდება რთული გეოლოგიური პირობებით. გზის ცალკეული მონაკვეთები ხშირად ზიანდება მდინარეების ადიდების, მეწყრული პროცესებისა და კლდეების ჩამოშლის გამო. ვიწრო გზები, განაპირა დამცავი ზღუდეების ნაკლებობა და მოულოდნელი ბუნებრივი დაბრკოლებები ამ მიმართულებას ერთ-ერთ არაპროგნოზირებად და სახიფათო მარშრუტად აქცევს.