ვიტამინი D, რომელსაც ხშირად „მზის ვიტამინსაც“ უწოდებენ, ჩვენი ორგანიზმისთვის სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანია. ის გამომუშავდება კანში მზის სხივების ზემოქმედებით და ეხმარება ორგანიზმს საკვებიდან კალციუმისა და ფოსფატების ათვისებაში. ეს მინერალები აუცილებელია ძვლების, კბილებისა და კუნთების ჯანმრთელობისთვის, ნერვული სისტემის გამართული მუშაობისა და იმუნიტეტის გაძლიერებისთვის. ჩვილებში კი ის თავიდან აცილებს რაქიტს - დაავადებას, რომელიც ძვლების დეფორმაციასა და დასუსტებას იწვევს.
საკვებიდან ვიტამინ D-ს მხოლოდ მინიმალური რაოდენობის მიღებაა შესაძლებელი, მისი ძირითადი ნაწილი კი სწორედ მზისგან მოდის. თუმცა, ჩნდება კითხვა: გვიწევს თუ არა მისი დამატებით მიღება ზაფხულის თვეებში?
უნდა მივიღოთ თუ არა ვიტამინი D ზაფხულში?
როგორც წესი, მარტის ბოლოდან სექტემბრის ბოლომდე პერიოდში ადამიანების უმრავლესობისთვის სრულიად საკმარისია მზის სხივებისგან მიღებული ვიტამინი D. ეს ნიშნავს, რომ ზაფხულში დამატებითი ბიოლოგიურად აქტიური დანამატების (ვიტამინების) მიღება ადამიანების უმეტესობას არ სჭირდება.

რა თქმა უნდა, არსებობენ გამონაკლისები და რისკ-ჯგუფები (მაგალითად, ადამიანები, რომლებიც მზეზე საერთოდ არ გადიან ან აქვთ გარკვეული სამედიცინო ჩვენებები), თუმცა სტანდარტულ სიტუაციაში ზაფხულის მზე ამ ბალანსს თავად აწესრიგებს.
რა არის დღიური ნორმა?
1 წლიდან ზევით ბავშვებისა და მოზრდილებისთვის: დღიური ნორმა შეადგენს 10 მიკროგრამს (400 ME). ეს დოზა რეკომენდებულია ორსულებისა და მეძუძური დედებისთვისაც.
1 წლამდე ასაკის ჩვილებისთვის: დღიური საჭიროება 8,5-დან 10 მიკროგრამამდე მერყეობს.
ჯანმრთელმა ბავშვმა ვიტამინ D-ს საჭირო დოზა რომ მიიღოს, საკმარისია დღეში მინიმუმ 15-30 წუთი გაატაროს მზეზე და მიირთვას ამ ვიტამინით მდიდარი საკვები.
რომელი პროდუქტები შეიცავს ვიტამინ D-ს?
მიუხედავად იმისა, რომ მზე მთავარი წყაროა, რაციონის გამდიდრებაც ძალიან მნიშვნელოვანია. ვიტამინ D-ს ყველაზე დიდი რაოდენობით შეიცავს:
ვიტამინი D ჩვენი ორგანიზმის გამართული ფუნქციონირებისთვის ერთ-ერთი ფუნდამენტური ელემენტია, ამიტომ მისი დეფიციტის უგულებელყოფა და ყურადღების მიღმა დატოვება არავითარ შემთხვევაში არ შეიძლება. თუ ეჭვი გაქვთ, რომ ორგანიზმს ეს ვიტამინი აკლია, ანალიზის გაკეთებამდე და დანამატის მიღებამდე კონსულტაცია ყოველთვის მკურნალ ექიმთან უნდა გაიაროთ.