ჩრდილოეთ ატლანტის ოკეანეში, გრენლანდიისა და ისლანდიის სამხრეთით უცნაური რამ ხდება - იმ დროს, როდესაც მსოფლიო ოკეანის დანარჩენი ნაწილი თბება, ეს რეგიონი სულ უფრო ცივდება. ახალი კვლევის ავტორები აცხადებენ, რომ მათ ამ გამოცანის პასუხი იპოვეს და ის აჩვენებს, რომ პლანეტა კლიმატური კატასტროფის ერთ-ერთი ყველაზე შემაშფოთებელი, გარდამტეხი წერტილისკენ სწრაფად მიექანება.

“ატლანტიკის მერიდიანული ბრუნვადი დინება“ (AMOC) გიგანტური ოკეანური კონვეიერის პრინციპით მუშაობს: მას თბილი წყალი ტროპიკებიდან ჩრდილოეთ ნახევარსფეროში გადააქვს, სადაც წყალი ცივდება, ფსკერისკენ ჩადის და ისევ სამხრეთისკენ მიედინება.
ეს ყველაფერი აშშ-ის აღმოსავლეთ სანაპიროზე ზღვის დონის მკვეთრ აწევას გამოიწვევს, ევროპას უკიდურესად ცივ ზამთარში გამოამწყვდევს, ხოლო აფრიკაში მუსონების მიმართულებას შეცვლის, რაც ხანგრძლივი გვალვების მიზეზი გახდება.
ვინაიდან AMOC-ს სითბოს ძირითადი ნაწილი სწორედ პლანეტის იმ რეგიონში მიაქვს, სადაც ანომალია დაფიქსირდა, მეცნიერი “ცივ ლაქას“ ამ სისტემის შესუსტების პირდაპირ მაჩვენებლად მიიჩნევენ.

ატლანტის ოკეანის ამ ნაწილში მიმდინარე პროცესების უკეთ გასაგებად, მკვლევრებმა თანამგზავრებისა და სხვადასხვა ხელსაწყოების მეშვეობით მიღებული რეალური მონაცემები კლიმატურ მოდელებს შეურწყეს და აღმოაჩინეს, რომ პროცესი მხოლოდ ზედაპირზე არ მიმდინარეობს: ანომალიური “ლაქა“ უკვე ოკეანის სიღრმეებში ცივდება, სადაც ატმოსფერულ პირობებს (ქარებსა და ღრუბლებს) გაცილებით ნაკლები გავლენა აქვს.
“ყველა ნიშანი AMOC-ის გავლენაზე მიუთითებს. ეს სისტემა ოკეანეში სითბოს გადატანის პროცესს ცვლის, რაც “ცივი ლაქის გაცივებას იწვევს, უკვე სხვა უამრავი მტკიცებულებაც არსებობს, რაც მიუთითებს რომ ბოლო 1000 წლის განმავლობაში დინება ყველაზე სუსტ მდგომარეობაშია", - აცხადებს კვლევის თანაავტორი, პროფესორი შტეფან რამსტორფი.
თუმცა მეცნიერთა ნაწილი ახალ დასკვნებს სკეპტიციზმით უყურებს
ლონდონის საუნივერსიტეტო კოლეჯის ოკეანისა და კლიმატის მეცნიერების პროფესორის, დევიდ თორნალის თქმით, “ახლი კვლევის მიხედვით დასუსტებულ AMOC-ს და “ცივ ლაქას“ შორის კავშირი ნამდვილად მყარად იკვეთება, თუმცა რეალური მონაცემების სიმცირის გამო, არსებული დასკვნები უფრო რეალობასათან მიახლოებულ შედეგებად უნდა მივიჩნიოთ, რომლებიც თავად რეალობას სრულყოფილად ვერ ასახავენ, ამიტომ აღნიშნული ნაშრომი ამ საკითხზე საბოლოო სიტყვა ნამდვილად ვერ იქნება“.