სამეცნიერო გამოცემა IFL Science-ის მიერ გამოქვეყნებული ორი ახალი მასშტაბური კვლევის მიხედვით, დედამიწას, როგორც კოსმოსურ სხეულს, აქვს შანსი გადაურჩეს მზის აგონიას, თუმცა მასზე სიცოცხლე ბევრად უფრო ადრე გაქრება. კლიმატოლოგებისა და ასტროფიზიკოსების გამოთვლებით, დედამიწის ფლორასა და ფაუნას მაქსიმუმ 1.86 მილიარდი წელი დარჩა.
კარგი ამბავი: დედამიწა მზის სიკვდილს გადაურჩება
დაახლოებით 5 მილიარდ წელიწადში მზეს წყალბადის მარაგი ამოეწურება და ის "წითელ გიგანტად" გადაიქცევა. ნასას (NASA) მონაცემებით, ვარსკვლავი იმდენად გაფართოვდება, რომ მერკურისა და ვენერას შთანთქავს.
აქამდე მიიჩნევდნენ, რომ დედამიწასაც იგივე ბედი ელოდა, თუმცა ჟურნალ Astronomy & Astrophysics-ში გამოქვეყნებულმა კვლევამ იმედი გააჩინა. მზის ანალოგზე (L2 Puppis) დაკვირვების შედეგად მეცნიერებმა დაასკვნეს, რომ მზის გრავიტაციის შესუსტების გამო, დედამიწა, სავარაუდოდ, თავიდან აიცილებს შთანთქმას და გადარჩება.
ცუდი ამბავი: სიცოცხლე ვარსკვლავის აფეთქებამდე გაქრება
მიუხედავად იმისა, რომ თავად პლანეტა შენარჩუნდება, მასზე ბიოსფერო 1.68-დან 1.86 მილიარდ წლამდე პერიოდში განადგურდება. მიზეზი მზის დაბერებასთან ერთად მისი სიკაშკაშისა და სიმხურვალის ბუნებრივი მატებაა.
კატასტროფის ჯაჭვური რეაქცია ასე წარიმართება:
CO2-ის დონის ვარდნა: მზის ჭარბი გამოსხივების კომპენსირების მიზნით, პლანეტა ატმოსფეროდან ნახშირორჟანგის გამოდევნას და მის ქანებში ბლოკირებას დაიწყებს.
ფოტოსინთეზის შეწყვეტა: ნახშირორჟანგის დონე კრიტიკულ მინიმუმამდე დაეცემა, რის გამოც მცენარეები ვეღარ ისუნთქებენ და ჟანგბადს ვერ გამოიმუშავებენ.
თერმული კოლაფსი: რთული სიცოცხლის ფორმებისთვის მაქსიმალური თერმული ზღვარი 64.8 °C-ია. ყველაზე ცუდი სცენარით, თუ ეს ზღვარი უფრო დაბალი (49.8 °C) აღმოჩნდება, კოლაფსი 1.68 მილიარდ წელიწადში დადგება.
არსებობს თუ არა გადარჩენის შანსი ევოლუციის წყალობით?
მიუხედავად მკაცრი ციფრებისა, მკვლევრები მცირე სამეცნიერო ოპტიმიზმს მაინც ტოვებენ. ისინი ვარაუდობენ, რომ ასეთი გრძელი დროის განმავლობაში ბუნებამ შესაძლოა რადიკალური ევოლუციური გამოსავალი იპოვოს.
"მაგალითად, შეგვიძლია წარმოვიდგინოთ სცენარი, როდესაც მცენარეები განვითარდებიან და საკუთარი ტემპერატურისა და წნევის რეგულირების უნარს შეიძენენ. მზის გაცხელებასთან ერთად, მათ შესაძლოა აითვისონ საჰაერო გარემო - ჯერ მაღალმთიან ზონებში გავრცელდნენ, შემდეგ კი სტრატოსფეროში და კიდევ უფრო ზევით გადაინაცვლონ," - აღნიშნავენ მეცნიერები.