გაიცანით კაცი, რომელმაც უსაქმურობა ოცნების კარიერად აქცია და ამით ფულს გამოიმუშავებს
სამყაროში, სადაც ყველა მუდმივი წარმატების სწრაფვისკენ, პროდუქტიულობისა და ყოველწუთიერად სირბილისკენ მოგვიწოდებს, ერთი იაპონელი კაცის ისტორია სრულიად ამსხვრევს ტრადიციულ სტერეოტიპებს. წარმოგიდგენთ ადამიანს, რომელმაც მსოფლიოში ყველაზე უცნაური და, ამავდროულად, ყველაზე მომგებიანი პროფესია იპოვა - ის ფულს იღებს იმაში, რომ აბსოლუტურად არაფერი აკეთოს.
-
გაიცანით შოჯი მორიმოტო (Shoji Morimoto) - ტოკიოს მკვიდრი, რომლის სერვისმა მთელი მსოფლიო მოიცვა და მილიონობით ადამიანის ყურადღება მიიპყრო.
ყველაფერი რამდენიმე წლის წინ დაიწყო, როდესაც ტოკიოში მცხოვრებმა შოჯიმ სამსახური დაკარგა და მიხვდა, რომ ტრადიციული, სტრესული ოფისის გრაფიკი მისთვის აღარასოდეს იქნებოდა მისაღები. სოციალურ ქსელ X-ში მან სრულიად მოულოდნელი განცხადება გამოაქვეყნა:
“გთავაზობთ ჩემს თავს - ადამიანს, რომელიც არაფერს აკეთებს. მე შემიძლია ვიყო იქ, სადაც გჭირდებათ და გავაკეთო... აბსოლუტურად არაფერი“.
თავიდან მის ამ წამოწყებას ხუმრობით აყვნენ, თუმცა მოთხოვნა ზვავივით გაიზარდა. დღეს შოჯის ათასობით დაკვეთა აქვს, ჰყავს მიმდევრების უზარმაზარი არმია და მის შესახებ მსოფლიოს წამყვანი მედიასაშუალებები წერენ.
-
როგორია მისი “სამუშაო დღე“?
მორიმოტოს მომსახურება არ გულისხმობს ფსიქოლოგიურ კონსულტაციას, მეგობრულ რჩევებს, ფიზიკურ დახმარებას ან თუნდაც აქტიურ საუბარს. მისი მთავარი და ერთადერთი ამოცანაა - იყოს იქ, სადაც ეტყვით და არაფერი აკეთოს.
მისი კლიენტების ისტორიები ყველაზე მრავალფეროვანია:
- მაგალითად, ერთ-ერთმა ქალბატონმა შოჯი იმისთვის დაიქირავა, რომ პარკში მის გვერდით სკამზე ჩუმად მჯდარიყო, რადგან მას ეშინოდა მარტო სეირნობის.
- ერთ-ერთმა კლიენტმა სთხოვა, რომ რესტორანში მისულიყო და უბრალოდ ეყურებინა, როგორ ჭამდა ტორტს, რადგან არ უნდოდა დაბადების დღის აღნიშვნა სრულიად მარტოს.
- ხშირად მას ქირაობენ სასამართლო პროცესების დასრულების შემდეგ, რათა შენობის გარეთ ვიღაც დახვდეს, ვინც მათ სახლამდე მიაცილებს.
- ზოგჯერ ადამიანები სთხოვენ, რომ მატარებლის სადგურზე დახვდეს და ხელი დაუქნიოს, როცა ისინი მიემგზავრებიან.
რატომ იხდიან მილიონები ამაში ფულს?
ფსიქოლოგები და სოციოლოგები აღნიშნავენ, რომ შოჯი მორიმოტოს პოპულარობა თანამედროვე მეგაპოლისებში არსებული კოლოსალური მარტოობისა და გაუცხოების პირდაპირი შედეგია.
დღევანდელ სამყაროში ადამიანებს ეშინიათ განსჯის. მათ არ სურთ მეგობრების შეწუხება “ზედმეტი პრობლემებით“, ან უბრალოდ სჭირდებათ ვინმე, ვინც მათ უსიტყვოდ მოუსმენს, ან თუნდაც უბრალოდ გვერდით ეყოლება, ყოველგვარი ზედმეტი ემოციური ვალდებულებების გარეშე.
თავიდან შოჯი ამ ყველაფერს სრულიად უსასყიდლოდ აკეთებდა - ითხოვდა მხოლოდ მგზავრობის ხარჯებისა და მცირედი წახემსების ანაზღაურებას. თუმცა, როდესაც დატვირთვამ პიკს მიაღწია, მან სიმბოლური საფასური დააწესა.
შოჯი მორიმოტომ დაამტკიცა, რომ წარმატებისთვის სულაც არ არის საჭირო მუდმივი სირბილი, კონკურენცია და “წარმატებული მენეჯერობა“, ზოგჯერ ყველაზე ძვირად ღირებული რამ უბრალოდ სიჩუმე და თანადგომაა, თუნდაც ის სრულიად უცხო ადამიანისგან მოდიოდეს.