თანამედროვე უსაფრთხოების სისტემების გათვალისწინებით, ეს შეუძლებელი ჩანს, თუმცა ფაქტი ფაქტად რჩება: ქალმა, რომელიც ერთ უწყინარ ბებიას ჰგავდა, არაერთხელ შეძლო თვითმფრინავში უბილეთოდ შეპარვა.
მერილინ ჯინ ჰარტმანი 1951 წელს დაიბადა. ის ერთი შეხედვით ჩვეულებრივი, მოხუცებული ამერიკელი ქალია, თეთრი თმითა და მშვიდი ხმით. თუმცა, ამ გარეგნობის მიღმა იმალება ადამიანი, რომელმაც 2004 წლიდან მოყოლებული მინიმუმ 30-ჯერ შეძლო თვითმფრინავებში უბილეთოდ შეპარვა. მისი "კარიერა“ იმდენად მასშტაბური აღმოჩნდა, რომ მას "სერიული უბილეთო“ ("Serial Stowaway") შეარქვეს.
ბევრს ჰგონია, რომ ჰარტმანი რთულ ტექნოლოგიურ ხრიკებს იყენებდა, მაგრამ სინამდვილეში მისი მეთოდი გენიალურად მარტივი იყო: ის ახერხებდა ყოფილიყო უხილავი ამისთვის კი სხვადასხვა ხერხს იყენებდა.
ბრბოში შერევა: ის უბრალოდ ამოეფარებოდა მრავალშვილიან ოჯახებს ან მგზავრთა დიდ ჯგუფებს.
"დაბნეული მოხუცის“ როლი: თუ მას უსაფრთხოების აგენტი გააჩერებდა, ის თავს ისე აჩვენებდა, თითქოს გზა აებნა ან ბილეთი სადღაც ჩანთაში ჩაეჩხირა. პერსონალი ხშირად თანაგრძნობით ეპყრობოდა მას და უბრალოდ გვერდზე გაყვანით შემოიფარგლებოდა.
ტექნიკური დეტალები: ის ხშირად იყენებდა სხვის გადაგდებულ ჩასასხდომ ბარათებს ან უბრალოდ ჯდებოდა ცარიელ სკამზე, რომელიც თვითმფრინავში რჩებოდა.
ჰარტმანის "მოგზაურობის“ არეალი გაოცებას იწვევს:
ლონდონი (2018): მან ჩიკაგოდან ლონდონში ჩაფრენა ყოველგვარი საბუთის გარეშე შეძლო. ეს იყო მისი ყველაზე დიდი "მიღწევა“, რამაც აშშ-ის ტრანსპორტის უსაფრთხოების ადმინისტრაცია (TSA) შოკში ჩააგდო.
ჰავაი, კოპენჰაგენი, პარიზი: სხვადასხვა დროს ის ცდილობდა ან ახერხებდა ამ მიმართულებებით გამგზავრებას.
აშშ-ის ქალაქები: ფლორიდა, კალიფორნია, მინესოტა - მერილინმა თითქმის მთელი ამერიკა უფასოდ შემოიარა.

ჰარტმანის საქმეში ყველაზე პარადოქსული მართლმსაჯულების რეაქცია იყო. მოსამართლეები ვერ ხვდებოდნენ, რა ექნათ მისთვის. ის არ იყო მოძალადე, არ ჰქონდა ტერორისტული განზრახვა და არავის აზიანებდა.
ციხეში მისი ჩასმა პრობლემას ვერ წყვეტდა, რადგან გამოსვლისთანავე ისევ აეროპორტში გარბოდა. ფსიქიატრიულმა დაწესებულებებმა კი დაადგინეს, რომ მას აწუხებდა კომპულსიური და შიზოაფექტური აშლილობა.
ერთ-ერთმა მოსამართლემ მას პირდაპირ უთხრა, რომ ის ყურადღების დეფიციტს ამ გზით ივსებდა.
2021 წელს, ხანგრძლივი დუმილის შემდეგ, ჰარტმანმა ციხიდან ინტერვიუ მისცა. მან აღიარა, რომ მისი ცხოვრება იყო მარტოსულობისა და ტრავმების ერთობლიობა.
"მე არ ვარ ბედნიერი ადამიანი. აეროპორტში თავს დაცულად ვგრძნობდი. იქ ყოველთვის ხალხმრავლობაა, ყველა სადღაც მიდის და მეც ამ მოძრაობის ნაწილი ვხდებოდი“, - ამბობდა ის.
მან ასევე ისაუბრა თავის ბავშვობაზე, როდესაც ძალადობის მსხვერპლი იყო, რაც მოგვიანებით მის ფსიქიკურ მდგომარეობაზე აისახა. მისი თქმით, თვითმფრინავში შეპარვა იყო ერთგვარი "გაქცევა რეალობიდან“.
2021 წლის მარტში, პირობითი მსჯავრის მორიგი დარღვევის შემდეგ (ის ისევ აეროპორტში დააკავეს), მერილინს რამდენიმე წლით თავისუფლების აღკვეთა მიესაჯა. თუმცა, მისი ასაკისა და ფსიქიკური მდგომარეობის გათვალისწინებით, ის სპეციალიზებულ დაწესებულებაში გადაიყვანეს.
იხილეთ ასევე: